Encamên lêgerînê
tîke (i) n helik (duvar örülürken büyük taşların arasına konulan küçük taşlar)
tîke (ii) n 1. tike (et, ekmek, peynir vb. için) 2. dürüm, dürmaç
tîke kirin l/gh doğramak (eti keserek parçalamak)
tîkegoşt m et tikesi, kuş başı
tîkekirî rd doğranık, doğranmış olan
tîkekirin m doğrama (eti keserek parçalama)
tîker rd susatıcı
tîke 1. parçe 2. nermegoştê parçekirî
tîke kirin 1. parçe kirin 2. kîte kirin
tîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê tî dike.
ji: tî + -ker
tîkerî (navdêr, mê) rewşa tîkerbûnê.
ji: tîker + -î
tîke Stückchen
Teilchen
tîke n. cutî, tîke, zincî, dtî, zîncî n.
tîke gost n. cutîyê gostî, tîkeyê gostî, zincî, cutî, tîke n.
tîke kirin tg. cutî kerdene, tîke kerdene, zincî kerdene, hurdî kerdene, qeselnayene
tîketîke rd. cutîcitî, tîketîke, zincîzincî