Encamên lêgerînê
têzav m kezzap
têzav (i) m ağaç külü ve zeytin yağı içeren kuru üzüm yapımında kullanılan özel su
têzav (navdêr, mê) asîd, zax, kezab, hamiz, madeyek bêreng yan jî zerve yê sojer e, sulfat.
Herwiha: têzab, têzaw.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: تێزاڤ.
ji: ji farisî تیزآب (tîz-ab, berê têz-ab) ji تیز (tîz, berê têz: tîj, tûj) + آب (ab: av) anku ava tûj/tîj, bide ber latînî aqua fortis (têzav) ji aqua (av) + fortis (bihêz, xurt). Balkêş e ku z di kurdî de wek xwe maye anku nebûye j lê b hatiye kurdîkirin anku bûye v. Ev diyarde eşkere dike ku z wek berê di kurdî de êdî nabe j lê b hê jî dibe v (bo nimûne: bab > bav, xirab > xirav, kitab > kitav...). Kezav ya kurdî û kezzap ya tirkî ji eynî rehî ne lê sebebê guherîna T bi K baş nayê zanîn..
: bêtêzav, bêtêzavî, têzavdar, têzavî
têzavdar (rengdêr) biasîd, bizax, bikezab, bihamiz.
ji: têzav + -dar.
: têzavdarî têzavdarîtî têzavdartî
têzavdarî (navdêr, mê) rewşa têzavdarbûnê.
ji: têzavdar + -î
têzavî (navdêr, mê) rewşa têzavbûnê.
ji: têzav + -î
têzav m. kezaw, kezab n.