Encamên lêgerînê
têxistin m 1. koyma (bir şeyi başka bir şeyin içine yerleştirme) 2. koyma, giyme 3. koyma (bir kimseyi işe yerleştirme) 4. koyma (bırakma, içeri salma) 5. koyma (katma, ekleme) 6. sokma, sokuş (içine veya arasına girmesini sağlama)
têxistin (navdêr, mê) xistin nav, to kirin, têkelkirin, tê xistin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: تێخستن
têxistin nav (navdêr, mê) xistin nav.
ji: tê +xistin nav
têxistin v.t. to include
v.t. to include
têxistin stellen
têxistin einführen
hineinstecken
hineintun
têxistin cikerdis, dekerdis