Encamên lêgerînê
tên bnr têhn
tên bûn bnr têhn bûn
tênandin m sikme
tênebor rd vazgeçilmez, mübrem
tênegihîştî rd 1. anlayışsız, idraksız, bîidrak 2. anlayışsız, düşüncesiz, dar kafalı
tênegihîştîbûn m 1. anlayışsızlık, idraksızlık 2. anlayışsızlık, düşüncesizlik, dar kafalılık
têneper grm. geçişsiz.
rz/rd geçişsiz
tênîştin m 1. işleme, içinden geçme 2. mec aklı başına gelme, dersini alma
tênivîsîn kaydetmek.
têniyan m 1. sikme 2. düzme
tênşîr rd ılık (sıcaklığı süt kıvamında)
têntêl bnr têmtêl
tên 1. germahî (navdêr, mê) germî, germahî, heraret:.
Herwiha: têhin, têhn, têhnî, tênî, tihin, tihn, tihnî, tîhin, tîhn, tîhnî, tîn, tînî, têhnî.
Bide ber: dên.
ji: hevreha hevwateyên wê bi gelek zimanên din yên Proto-hindûewropî: farisî تشنه (têşnê), sanskrîtî तृष्यति (tṛṣyati), ermeniya kevn թառամ (tʿaṙam: çilmisîn > ermeniya nû թառամել/(tʿaṙamel) û թարշամել /tʿaršamel) > kurdî çilmisîn), inglîzî thirst (têhn, tîn), tart (tirş) û dry (zuha, ziwa, hişk), yûnaniya kevn τέρσομαι (têrmosoy: hişk/zuha bûn), latînî terra (ax, erdê zuha) û torrere (sotin, şewitîn), almanî dürr (zuha, ziwa, hişk), albanî thartë (tirş) û ter (hişk/zuha bûn)... hemû ji Proto-hindûewropî ters- (hişk, zuha). Tirş û tî (hewceyî avê) jî ji eynî rehî ne..
Bikaranîn: Lêker: tên kirin. Navdêr: tênkirin Rengdêr: tênkirî.
: bêtên, bêtênî, bêtênîtî, bêtêntî, bitên, bitênî, bitênîtî, bitêntî, têndar, têndarî, têndarîtî, têndartî, tênder, tênderî, tênderîtî, têndertî, têndêr, têndêrî, têndêrîtî, têndêrtî, tênî
tên kirin (lêker)(Binihêre:) tên
tênan (navdêr, mê) têkirin, dagirtin, kutan
têne (navdêr, mê) netê, a wartkirin, çertkirin, pêve, derxistin, derkirin, awartekirin, ji bilî.
ji: tê- +
tênebor (navdêr, mê) jêneger, najêger.
ji: tê- +
tênegehiştin (navdêr, mê) nezanîn
tênegihîştî nefehma, fehmkor, fêmkor, bê fehm, nebîrbir, nebîrewer, bêfehm, bêferaset, bîmebir, korfehm, bêîdraq, fehmnekirî
tênegihîştîbûnî (navdêr, mê) bêfehmî, fehmkorî.
ji: tênegihîştî +-bûnî
têneper negerguhêz
(navdêr, mê) negerguhêz, netêper, netêperbar, negerandî, nebergda, nederbasî.
ji: ne- +p +-er
tênîbûn (navdêr, mê) tênik
tênik (navdêr, mê) tênîbûn, :tênika min bi xo avê erbet na ikê
tênivîsan (navdêr, mê) bi nivîsan nav û nî anên xwe dane tomarkirin
tênivîsk (navdêr, mê) defter, notname, lênivîsk
tênkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye tên kirin
tênkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) tên
tênşîr (rengdêr) bi qasî şîrê dayikê/makê germ, ne germ û ne jî sar.
Herwiha: têhnşîr tihnşîr tînşîr.
Hevwate: bizare sarsu têngerm xovan çêrme şîloz şîrgerm.
ji: tên + şîr anku bi qasî şîrê dayikê/makê germ.
: tênşîrî tênşîrîtî tênşîrtî.
Bi alfabeyên din: تێنشیر.
Bi zaravayên kurdî: kurmancî: tênşîr soranî: شلتێن/şiltên hewramî: ? zazakî: ?
tênşîrî (navdêr, mê) rewşa tênşîrbûnê.
ji: tênşîr + -î
tên ‘they come’ Gundî ji mizgeftê tên. ‘The villagers are coming from the mosque’ (3rd prs. pl. simple present form for the verb hatin‘to come’)
tên kirin sie werden gekauft
tên kirîn gekauft werden können
tênî bûn dürsten
tên m. tanî, tîjî, tonî m.