Encamên lêgerînê
têkçûn m 1. yenilme, utulma 2. yenilgi, mağlûbiyet, enilme, mağlûp olma, kaybetme 3. yenilgiye uğrama, bozgun, ozguna uğrama, alt olma 4. yenilme (kendisiyle başa çıkılmayacak nitelikte olma) 5. yenilme (güçsüz, çaresiz kalma) 6. kırılma (etksi azalma) 7. yatma (olumsuz veya başarısız bir sonuç alma) 8. bz iflas, iflas etme 9. iflas etme, dibe vurma (düşünce, iddia, tez kimse vb. yenilgiye uğrama, değeri düşme)
têkçûn (navdêr)bo lêkerê binere têk çûn, pûçbûn, xirab bûn, xusirîn, bi ser neketin, ziyan lê bûn, zererlêketin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: تێکچوون.
Herwiha: têkçûyin têkçûyîn.
Têkildar: têkbirin.
ji: têk + çûn
têkçûnî (navdêr, mê) binketin, daçûnî, sexerî, mexlûbiyet, mexlûbî.
ji: têkçûn + -î
têkçûn collapse, break down, cave, fall
têkçûn m. binkewtis, mexlûbbîyayis, tedesîyayis n.
têkçûnî m. binkewtîye, mexlûbîyet, binkewtênî, mexlûbîye, binkewtis m.