Encamên lêgerînê
stop 1. raweste! bisekine! 2. stop (di ragıhandina bi telefon û telgrafan de ji bo ji hev qetandina hevokan tê bikaranîn) b
1. raweste! bisekine! 2. stop (di ragihandina bi telefon û telgrafan de ji bo ji hev qetandina hevokan tê bikaranîn)b
stop etmek sekinin, sidinîn
sekinîn, sidinîn
stopaj stopaj m
stopaj m
stop b stop! istop
stop kirin l/gh stop etmek, istop etmek
stop etmek
stopaj m stopaj
stop (navdêr) sekinîn, rawestîn, sekinandin, rawestandin, bisekine! raweste!, frên, tişta/ê ku tirimpêl pê tê sekinandin.
Bikaranîn: Lêker: stop kirin. Navdêr: stopkirin Rengdêr: stopkirî
stop kirin (lêker)(Binihêre:) stop
stopkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye stop kirin
stopkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) stop
stop rawestan
sekinîn
vewestan
sekinandin, bisekinîne
stopper devik, devgîrk, devgirtek 2. tişt an kesê rawestar 3. bi devik re xitimandin.
stopple devgirk, devik 2. bi devgirkê remilandin
stop! bisekin!
raweste!
stopfen dagirtin
stoppen rawestandin
rawestandin
rawestin
rê li ber girtin
sekinandin