Encamên lêgerînê
spartedar (i) rd 1. dayanaklı, mesnetli 2. havaleli
spartedar (ii) nd/nt vekil
spartedarî m vekillik, vekalet
spartedar (navdêr) nûner, nimîner, berîkar, wekîl, bervedar, ajan, kesa/ê ku li ser daxwaza kesekî jê re karekî bi cih tîne (bi taybetî peymanan girê dide), kesa/ê ku li ser navê rêkxistinekê yan kesek din dipeyive yan dixebite, nimînende, temsîlkar.
ji: sparte- + -dar.
: spartedarî, spartedarîtî, spartedartî
spartedarî (navdêr, mê) rewşa spartedarbûnê, parêzgerî, bervedarî, wekîlî, wekalet, bervedêrî.
ji: spartedar + -î
spartedar m/n. wekîl, veranîyadox, veraewnayox n.
spartedarî m. wekîlîye, veranîyadoxîye, veraewnayoxîye, wekalet, wekîlênî m.