Encamên lêgerînê
spêde m 1. sabah, şafak 2. tan vakti
spêde bûn m 1. şafak sökme 2. tan ağarma (veya atma)
l/ngh 1. şafak sökmek 2. tan ağarmak (veya atmak)
spêde destpêka rojê; elind, berbang
(navdêr, mê) destpêka rojê, dema roj hiltê, dema mirov ji xewê şiyar dibin: Ji spêdeya zû ve me dest bi kar kiriye..
Herwiha: sipeyde sipêde speyde.
Hevwate: berbang beyan beyanî serê sibê sibe sibbeyanî sihar şefeq sibeng.
Dijwate: êvar.
ji: hevreha pehlewî spêtek, jiari, têkildarî spî ku bi pehlewî spêd û bi avestayî speête bû û bi farisî sepîd/sipîd/sefîd/sifîd e. Ji Proto-hindûewropî ḱweyt- (biriqîn, geş bûn) (kw- ya proto-hindûewropî di zimanên arî dibe çv, dûv re sv û taliyê sp), Proto-aryayî spêt-. Bo zêdetir agahiyan binere spî. Lê dikare ji zimanekî samî jî be, bo nimûne akadî ṣippar(r)ātu..
: spêdeyan pêdeyane spêdeyî
spêdebaş (hoker) sibebaş, silava spêdeyê.
Herwiha: sipêdebaş.
Bide ber: êvarbaş, rojbaş, şevbaş.
ji: spêde + baş.
: spêdebaşî
spêdebaşî (navdêr, mê) rewşa spêdebaşbûnê.
ji: spêdebaş + -î
spêdeyî (navdêr, mê) rewşa spêdebûnê, berbangî, zû.
ji: spêde + -yî
spêde Morgendämmerung
Sonnenaufgang
Tagesanbruch
Zwielicht
spêde m. sipêder, sipêde, dosere, serê sodirî, sefeq, fecîr, serê sewdirî, serê siway n.