Encamên lêgerînê
soz n söz (bir işi yapacağını kesin olarak vaat etme)
soz dan l/gh 1. sözleşmek, söz verme 2. nişanlanmak
soz dan hev sözleşmek
soz danîn l/gh sözleşmek
sözleşmek
soz girtin söz almak
soz jê girtin söz almak
soz jê stendin * min jê soz stend ku dê karê min çêkin işimin yapılacağı hakkında ondan söz aldım
soz stendin söz almak
soz û bext söz, garanti
soz û bext dan söz vermek, vaatte bulunmak
soz û bext dan hev 1) birbirine güvence vermek 2) centilmenlik antlaşması yapmak
soz û bext jê setendin birinden güvence istemek
soz û bext xwestin güvence istemek
soz û bextê mêrê berê dan hev (birbirine) güvence vermek, (birbirine) kesin söz vermek
soz û peyman söz
soz û peyman dan hev sözleşmek
soz û qerar söz, güvence
soz û qerar dan 1) söz vermek 2) vaatte bulunmak
soz û qerar dan hev sözleşmek
soz û qerar xwestin güvence istemek
soz û qerarê (yekî) temam bûn sözünün eri olmak
soz û qerarê xwedê li canê (min) şikestî be and olsun ki
sozak bj/m frengi
sozan dansöz.
sozanî m rakkase
sozdan m 1. sözleşme, söz verme 2. nişanlanma
sozdanî rd sözleşmeli
sozdanîn m sözleşme
sozdar rd 1. sözlü (söz kesilmiş, evlenmek için birine söz vermiş olan) 2. sadık, bağlı
sozdar man sadık kalmak
sozdayî rd 1. mevut, söz verilmiş 2. şartlı (şartlamış olan)
sozder nd/nt üstlenici
sozê êvaran dikeve kewaran uygun zamanda verilmeyen söze bel bağlanmamalı, anlamında bir deyim
sozê namûsê namus sözü
sozê şerefê şeref sözü
sozê xwe şikandin (an jî pêk neanîn) çamura yatmak (sözünü yerine getirmemek), su koyuvermek (sözünde durmamak
sozê xwe xera kirin sözünde durmamak
sozê xwe xwarin sözünden caymak, sözünden durmamak
sozşikandî rd su koyuveren
sozşikandî bûn l/ngh su koyuvermek (sözünde durmamak)
sozşikandîbûn m su koyuverme (sözünde durmama)
sozwinda rd sözünü tutmayan
sozyar nd sözlü
soz 1. peyman, ehd 2. gotin û biryar *“ma soz bûne toz?”
(navdêr, mê) ehd, qewl, belên, sond: Soz didim ku ez ê daxwaza te bi cih bînim. wefa, pêbawerî: Yarên vî zemanî bêsoz in..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: سۆز.
Bikaranîn: Lêker: soz dan, soz danîn. Navdêr: sozdan, sozberdan, sozdanîn Rengdêr: sozdayî.
ji: jitirki söz (soz; gotin), têkilî söylemek (gotin)..
: bêsoz, bêsozî, bêsozîtî, bêsoztî, bisoz, bisozî, bisozîtî, bisoztî, dilsoz, dilsozî, dilsozîtî, dilsoztî, sozdar, sozdarî, sozdarîtî, sozdartî, sozder, sozderî, sozderîtî, sozdertî, sozdêr, sozdêrî, sozdêrîtî, sozdêrtî, sozî
soz bûne toz (biwêj) li soza xwe xwedî demeketin. soza çi lo, soza çi? soz bûne toz. (argo)
soz dan peyman vebirîn
(lêker)(Binihêre:) soz
soz danîn (lêker)(Binihêre:) soz
soz jê girtin (biwêj) ji bo tiştekî bersiva erênî hildan. me sozji wî girtiye, hûn meraq mekin.
soz wergirtin (Binihêre:) soz
soza (yekî) lê derbas bûn (biwêj) gotinê lê bandor nekirin. bila serkar bibêje, tenê soza wî lê derbas dibe.
soza (yekî) yek bûn (biwêj) li ser soza xwe sekinîn. ew mirovekî durist e, soza wî yek e, nabe dudu.
soza xwe xwarin (biwêj) li soz û peymana xwe xwedî derneketin. wê soz dabtû min, lê dû re soza xwe xwar.
sozan (navdêr, mê) navê keçane
sozberdan (navdêr, mê) (Binihêre:) soz
sozdan (navdêr, mê) (Binihêre:) soz
sozdanî (navdêr, mê) peymandanî, bimuqawele, bikontrat.
ji: sozdan +-î
sozdanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) soz
sozdar kesê ku biryarek li ser xwe vebiriye; peymandar
(rengdêr) dilsoz, wefadar, pabend, pêgir, loyal, sadiq, kesa/ê ku erk û sozên xwe bi cih tîne, kesa/ê ku xayîntî yan bêbextiyê nake, kesa/ê heval û hevrêyên xwe bi tenê yan bê alîkarî nahêle, pêbawer.
Dijwate: bêsoz.
ji: soz + -dar.
Bikaranîn: Lêker: sozdar bûn, sozdar kirin. Navdêr: sozdarbûn, sozdarkirin Rengdêr: sozdarbûyî, sozdarkirî.
: sozdarî, sozdarîtî, sozdartî
sozdar bûn (lêker)(Binihêre:) sozdar
sozdar kirin (lêker)(Binihêre:) sozdar
sozdarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) sozdar
sozdarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) sozdar
sozdarî (navdêr, mê) dilsozî, wefa, pabendî, sedaqet, pêgirî, loyalîte, sozdarbûn, dilsozbûn, wefadarî, wefadarbûn, bicihanîna erk û sozên xwe, pabendbûn, pêgirbûn, sadiqbûn.
Herwiha: sozdarîtî, sozdartî.
ji: sozdar + -î
sozdarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sozdar kirin
sozdarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sozdar
sozder (navdêr, mê) derhûd, garantîker, misogerker, garantor
sozê mêrên berê sozê bê hîle û xurde
sozgirtin (navdêr, mê) sozdan
sozî (navdêr, mê) rewşa sozbûnê, belênî.
ji: soz + -î
sozkirin (navdêr) sozdan
sozstandin (navdêr, mê) sozdan
sozwergirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) soz
sozyar (navdêr, mê) hestiyar, barînî, têravkirî.
ji: soz +-yar
sozyarkî (navdêr, mê) bi sozyarî.
ji: sozyar +-kî
soz promise
soz dan to promise
v.t. to promise
v.t. to promise
sozdar promisee
sozdêr promisor
sozek a promise
soz Versprechen
Wort
soz dan versprechen
soz kirin versprechen
sozdan versprechen
sozdar Versprecher/in
soz pag. -soz
m. soz, suez n.
n. wad, peyman, soz, ahd n.
soz dan lg. wad kerdene, peyman dayene, soz dayene, ahd kerdene
soz dayîn lg. soz dayene, îqrar dayene
soz gîrtin lg. soz girewtene
soz kirin lg. soz kerdene, laf kerdene
soz û bext dan lg. sozûbext dayene, ahdûwad kerdene, soz û peyman dayene, soz û îqrar dayene
soz û qerar dan lg. sozûbext dayene, ahdûwad kerdene, soz û peyman dayene, soz û îqrar dayene
sozanî m. reqeseke, reqesoke m.
sozdar rd. namger, sozdar, wastî
sozê namûsê n. sozê serefî, sozê honurî, sozê namûsî n.
sozê serefê n. sozê serefî, sozê honurî, sozê namûsî n.