Encamên lêgerînê
sosyete 1. civat, komele, cemiyet 2. sosyete (kesê ku di nav civatekê de dahatina wan zêde ye û xwedî jiyaneke xweser in) m
1. civat, komele, cemiyet 2. sosyete (kesê ku di nav civatekê de dahatina wan zêde ye û xwedî jiyaneke xweser in) m
sosyete (navdêr, mê) koma hin kesên bijare (bi taybetî yên zengîn yan navdar), kesa/ê ji wê komê.
ji wêjeyê: Bajarê Antalya navendek tûrîzma Tirkiyê ye. Lê herweha wek navenda tolazî û zinêkarîyê jî tê naskirin. Bi taybet li Alanyayê sosyete, hunermend û dewlemendên Tirkiyê ev herêm kirine wek kerxanê û ji xort û keçan re bûne nimûneyek xerab. Xort û keçên ji ji gund û malên xwe direvin xwe li vê herêmê digrin û li hêvîya ku hinek li wan xwedî derkevin ew jî meşhûr bibin dimînin.(Lotikxane.com, 7/2006).
ji: Ji frensî société (civat, civak).
: sosyeteyî, sosyetî
sosyeteyî (navdêr, mê) rewşa sosyetebûnê.
ji: sosyete + -yî
sosyete m. sosyete n.