Encamên lêgerînê
solîn (i) m boru
solîn (ii) m kaynak, pınar, kaynarca (bir suyun çıktığı yer)
solîn (iii) bot/m bir tür kır çiçeği
solînk m boru
solîpsîzm fel/m solipsizm, tek bencilik
solîst mzk/nd solist, solocu
solîn [I] coya avê ya ku di bin axê re hatiye çêkirin û di bin kolan, mal û cadeyan re diçe solîn/solîne [II] 1. zeviya kulîlkan 2. cihê çandin û firotina gulan; gulistan
coya avê ya di bin axê ra hatî çêkirin li bin kolan mal û cadan, cihê çandin û firotina gulan, gulistan
solîst (navdêr) kesa/ê di koma muzîkê de bi tenê distire.
Herwiha: solist, soloist, soloîst.
ji wêjeyê: Rojda solîsta Koma Gulên Xerza ye.(Latif Epözdemir: Li Tirkîyê Rewşa Musîq u Hunerê Kurdî u Kêşeyên Hunermendên Kurd, Navkurd.de, 2006).
ji: solo + -îst.
: solîstî, solîstîk
solîstî (navdêr, mê) rewşa solîstbûnê.
ji: solîst + -î
solî rd. sêlî
solî bûn tng. sêlî bîyene
solî kî rd. sêlîkî
solîbûn m. sêlîbîyayis n.
solîn n. hêgayê vîlikan n.
solîst n. muz. solocî, solîst n.
solîtî m. sêlîyîye, sêlîyênî m.