Encamên lêgerînê
sofî sofu.
nd/rd 1. sofu 2. aşık oyununda aşığın tümsekçe yeri
sofîgar nd/rd sofist
sofîgarî m sofizm
sofîger nd/rd 1. sofist, bilgici 2. fel mistik, gizemci
sofîgerî m 1. sofizm, bilgicilik 2. fel gizemcilik
sofîkî rd/h sofuca
sofîkok n sofucuk
sofîşeytan nd/rd sahtekar, sofuluğa aykırı hareket eden, sapkın
sofîstî m sofistlik
sofîstîk rd sofistik
sofîtî m sofuluk
sofîyê hayjêtune kaba sofu
sofîyê rîkurkirî sahtekar
sofîzm fel/m sofizm
sofî dîndarê ku girîngiyê dide îbadetan; xwedênas *“sofiyê remezanê, wek kerê dû garanê”
(navdêr) peyrewên tesewifê, mîstîkên îslamî, (bi berfirehkirinê) mûmin, bawermend, dîndar, oldar, teqwa.
Herwiha: sûfî. Têkilî: mitesewif, tesewif.
ji: ji erebî صوفي (șûfî) ji yunanî σοφός (sofos: zana, alim) ji σοφία (sofîa: zanîn, ilm, hişmendî, hişyarî, aqildarî) ku herwiha serekaniya van peyvan e: fîlo-sof, felsefe, feylesof, sofîst, sofîzm, Sofya... Bi berfirehî tê bawerkirin ku sofî ji peyva erebî صوفي (șûfî: cilê ji hiriyê) ji صوف (șûfî: hirî) ye lê ew etîmolojiya gelêrî ye û wisa diyar e ku wê texmînê bi xwe tesîr li sofiyan kiriye: wan bawer kiriye ku navê wan maneya kesên bi cilên ji hiriyê dide loma wan xwe bi wan cilan xemilandiye..
: Sofî, sofîk, sofîtî
sofî remezan e, ga û golik tev dane, ew maye, ev xeberdan e (biwêj) ji bili axaftinê tiştekî wî nemaye. êdî çi hiştiye ku çijî bike? sofi remezan e, ga û golik tev dane, ew maye, ev xeberdan e.
sofîçolî rojbûna Îsa pêxember, sersala teqwîma Zayînê pîrozbahîya tê kirin, lîstika ku yek xwe dikete mêr cilê Sofîyan lixwe dike rihan bi rûyê xwe dide kupalekê destê xwe digre. Yekjî xwe dikete jin kincê jinan lixwe dike.hedef ewe ku yek bikare jina Sofî birevîne. Piştî wî Sofî kî bigre derba kuştinê lê dixe.
ji wêjeyê: Li gundê Pirnût hersal serê sala zayînê Sofîçolî tê pîrozkirin di vî lîstikêde pir kes birîndar dibin zivistanê jitirsa Sofî xwe banande davêjin.dawîya wî hertim bi pevçûn û nerihetîyê diqede Pirnût….
Herwiha: Sofî û çolî.
Hevwate: Noel.
Têkildar: Rojbûna Pîroz.
ji: Kurdî sofî +çolî
sofîst (navdêr, mê) sofiger.
ji: sof +-îst
sofîstî (navdêr, mê) sofigerî.
ji: sofîs +-tî
sofîtî (navdêr, mê) tesewif, oldarî, dîndarî, teqwatî, bawerî, rewşa sofîbûnê.
ji: sofî + -tî
sofî Sufi, respectful term of address for an old man. Also see: sofîtî
sofîtî f. Sufism, mysticism
sofî m. her (kap de) n.
rd. sofî
sofîtî m. sofîyîye, sofîyênî m.
sofîyane rd. sofîkî, sofîyane
sofîzm m. sofîyîye, sofîzme m.