Encamên lêgerînê
sivnik süpürge.
m süpürge
sivnik kirin l/gh süpürmek
sivnikfiroş nd/nt süpürgeci (satan kimse)
sivnikfiroşî m süpürgecilik
sivnikker nd/nt süpürgeci (imal eden)
sivnikkerî m süpürgecilik
sivnikkirin m süpürme
sivnikvan nd/nt süpürgeci (sokakları, caddeleri süpüren)
sivnikvanî m süpürgecilik
sivnik 1. gêzî 2. siqayîl
(navdêr, mê) gezik, melkes, gurza giyayî yan firçeya ku erd pê tê malîn, xeleng, pijdanok, sorsorik, giyayek e ku bi taybetî bo çêkirina wî amûrê malînê tê bikaranîn
sivnikfiroş (navdêr, mê) gezikfiroş, melkesfiroş.
ji: sivnik +-firoş
sivnikfiroşî (navdêr, mê) gezikfiroşî, melkesfiroşî.
ji: sivnik +-firoşî
sivnikker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê sivnik dike, gezikker.
ji: sivnik + -ker
sivnikkerî (navdêr, mê) gezikkerî, melkeskerî.
ji: sivnik +-kerî
sivnikvan (navdêr, mê) gêzikvan, melkesvan.
ji: sivnik +-van
sivnikvanî (navdêr, mê) gêzikvanî, melkezvanî.
ji: sivnik +-vanî
sivnik m. gez, havêlik, gezik, gisik, geze, avîlik, gezî, geje n.
sivnikvan m/n. gezikcî, havêlikwan, gezwan, havêlikcî n.
sivnikvanî m. gezikcîyîye, havêlikwanîye, gezwanîye, havêlikcîyênî, gezikcîyênî m.