Encamên lêgerînê
sitare m sığınak
sitare (navdêr, mê) pena, penageh, sitargeh, cihê ewle, dera temîn, cihê ku mirov diçiyê daku ji bela û talûkeyan bireve û bifilite.
Herwiha: stare.
Têkildar: sitirandin, sitirîn.
ji: sitar + -e.
: sitargeh, sitareyî
sitare/sitargeh êwirgeh
sitareyî (navdêr, mê) rewşa sitarebûnê.
ji: sitare + -yî
sitare m. sitare, sîye m.
sitare bûn tng. hewîyene, seterîyene, sîtar bîyene, sitarîyene
sitare kirin tg. hewênayene, sitarnayene, seternayene, setirnayene bin sitara xwe kirin binê sitara xo kerdene, binê muhafezeyê xo kerdene, binê sîaya xo kerdene, binê hîmaya xo kerdene kr.