Encamên lêgerînê
sikûm n 1. sıfat, surat (yüz, çehre) 2. beniz (yüz rengi), yüz ifadesi 3. surat (asık yüzlülük)
sikûm lê neman benzi atmak (veya uçmak), beti benzi kireç kesilmek, beti benzi atmak (veya) solmak, beti uçmak
sikûmê (yekî) ketin hev ağzı burun birbirine karışmak (yüzde aşırı öfke, üzüntü, yorgunluk gibi durumların izleri görünmek)
sikûmê (yekî) li hev qelibîn ağzı burun birbirine karışmak (yüzde aşırı öfke, üzüntü, yorgunluk gibi durumların izleri görünmek)
sikûmê (yekî) ne xweş e suratı asık
sikûmê wî li ser kûçikan e surat fukarası
sikûmê xwe kirin suratını asmak
sikûmekî ne xweş li serê bûn kötü bir surata sahip olmak
sikûmkirî rd surat (veya suratı) bir karış
sikûmkirîye weka çiyayê ku berf lê hatiye surat mahkeme duvarı
sikûm rû, çehre, sîma
(navdêr, nêr) wech, dêm, rû, awa, şêwe, terz, tewr, tehr, dirûv, şikil, şêwaz.
Herwiha: sukûm.
ji wêjeyê: Li gor ragihandina çapemenîya tirk, Sezer û Erdogan ji bo ku li tetbîqata leşkerî a li Seferîhîsara Îzmîrê temaşe bikin, çûne cîyê tetbîqatê. Herdu li kêleka hev rûniştine, lê heta dawiya tetbîqatê, Sezer, bi vî sikûmî li ciyê xwe rûniştiye û li rûyê Erdogan mêze nekirîye.(Netkurd.com, 5/2007).
Bikaranîn: Rengdêr: sikûmkirî
sikûmê xwe xera kirin (biwêj) rengizê xwe tal kirin. ew ku wisa sikûmê xwe xera dike, morale me hemûyan xera dibe.
sikûmkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sikûm kirin
sikûmreş bêyom, bêpêpal
sikûm n. rî, çehre, rîçik, demûrî, sigûm, dîdar, serûçi m., sîfet, sî m., ruçik, ru n.