Encamên lêgerînê
siha m saha
sihabe n sahabe
sihak m dizlik, yünden dizlik
sihan m sahan
sihanet m köşk
sihar m seher, sabah
sihar (navdêr, mê) spêde, serê sibê, berbang, destpêka rojê, sibê, sibeh, sebah.
Herwiha: siḧar.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: سحار.
ji wêjeyê: Ma her sihar bi we zarokên ku niha jî bi dû zimanê bav û kalan xwe de li kolanê, li devê deriyê dibistanê hînî tirkî dibin, vê sirûdê bi we nadin jiberkirin: Tirk im, rast im, jêhatî me..
ji: ji erebî سحر (seḥer), hevreha aramî שחרא (şexra), akadî şêru.
: siharî, sîqlesihar
sihak m. zanîsevok, çoksevok n.
sihandin tg. desuyene, suyax kerdene, sebax kerdene, dusnayene,suyax pirodayene, suyaxnayene
m. desuyayis, suyaxkerdis, sebaxkerdis, dusnayis, suyaxnayis n.