Encamên lêgerînê
sicin (navdêr, mê) cihê mirovên girtî tê ve.
Herwiha: sicn sîcin sîcn.
Hevwate: esîrgeh dîlgeh girtîgeh hefs zeftgeh zeftxane zindan.
Têkildar: dîl esîr girtî hefsî şkence tazîb.
ji: Ji erebî سِجْن (sicn).
: sicinî
sicinî (navdêr, mê) rewşa sicinbûnê.
ji: sicin + -î