Encamên lêgerînê
sews m sersemlik, aklını yitirme
sewsî rd 1. sersem, aklını yitirmiş 2. melânkolik
sewsî bûn l/ngh sersemleşmek, aklını oynatmak, aklını yitirmek
sewsîbûn m sersemleşme, aklını oynatma, aklını yitirme
sewsoyî rd delimsi, sersem
sews sehm
sewsî (rengdêr) gêj, gêjelok, xurifî, bêhiş, bêhay, kesa/ê ku baş hay ji xwe nîne û nizane bibirryar tev bigerre, mitrî, mat, sersam.
Bide ber: şewşî.
ji wêjeyê: Hûn zanin, gava hinek insan terka welat û civaka xwe dikin û tên nav civakek pêşdetir, gêj û sewsî dibin û wek mirîşka gêj li wan tê..
Bikaranîn: Lêker: sewsî bûn, sewsî kirin. Navdêr: sewsîbûn, sewsîkirin Rengdêr: sewsîbûyî, sewsîkirî.
: sewisandin, sewisandî, sewisî, sewisîn, sewisîner
sewsî bûn (lêker)(Binihêre:) sewsî
sewsî kirin (lêker)(Binihêre:) sewsî
sewsîbûn (navdêr)(Binihêre:) sewsî
sewsîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) sewsî
sewsîker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê sewsî dike, gêjker, semeker.
ji: sewsî + -ker
sewsîkirî (rengdêr) (Binihêre:) sewsî
sewsîkirin (navdêr)(Binihêre:) sewsî
sews m. saw, fobî n.
rd. sews, tews, sews, sows, sos, tos
rd. sews, tews, sews, sows, sos, tos
sews bûn tng. sews bîyene
sews kirin tg. sews kerdene, tews kerdene, sewsnayene
sewsî m. sewsîye, sewsênî m.
sewsîbûn m. bengîbîyayis, qeresewda, asiqûmasuqîye n