Encamên lêgerînê
serûbin n 1. alt üst 2. bütün) çıplaklığıyla, hiçbir şey saklamaksızın * ser û binê meseleyê ji min re vegot olayı bütün çıplaklığıyla bana anlattı 3. ıcığı cıcığı
bj/nd tıpta gastroenteritis diye bilinen bağırsak enfeksiyonu hastalığı (bi)
serûbin (ii) nd üst baş (giyecekler, giysiler)
serûbin an ketin gastroenteritis hastalığına yakalanmak
serûbin bûn l/ngh 1. alt üst olmak 2. alabora olmak
serûbin kirin l/gh m 1. alt üst etmek (zarar vermek, yıkmak) 2. karıştırmak (bir şeyi aramak için) 3. karıştırmak (araştırmak, incelemek, okumak)
serûbinbûn m 1. alt üst olma 2. alabora olma
serûbinbûyîn m 1. alt üst oluş 2. alabora oluş
serûbinê hev bûn l/bw alt üst olmak (çok karışık duruma gelmek)
altüst olmak
serûbinê hev kirin l/bw 1. alt üst etmek (zarar vermek, yıkmak) * erdhejê gund serûbinê hev kir deprem köyü alt üst etti 2. karıştırmak (bir şeyi aramak için) 3. karıştırmak (araştırmak, incelemek, okumak) * min hemû pirtûkxane serûbinê hev kirin, lê ez rastî tiştê ku ez lê digeriyam, nehatim bütün kütüphaneleri karıştırdım, ama aradığımı bulamadım
altüst etmek
serûbinkirî rd m 1. alt üst edilmiş (zarar verilmiş) 2. karıştırılmış (bir şeyi aramak için) 3. karıştırılmış (araştırmak, incelemek, okumak için)
serûbinkirin m 1. alt üst etme (zarar verme, yıkma) 2. karıştırma (bir şeyi aramak için) 3. karıştırma (araştırma, inceleme, okuma)
serûbin (rengdêr) tevlihev, tarûmar, bêserûber, sernişîv, serberjêr, ser li binî û bin li serî.
ji: ser + -û- + bin.
Bikaranîn: Lêker: serûbin bûn, serûbin kirin. Navdêr: serûbinbûn, serûbinkirin Rengdêr: serûbinbûyî, serûbinkirî.
: serûbinî, serûbinî hev bûn
serûbin bûn (lêker)(Binihêre:) serûbin
serûbin kirin (lêker)(Binihêre:) serûbin
serûbinbûyî (rengdêr) (Binihêre:) serûbin
serûbinkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye serûbin kirin
serûbinoyî (navdêr, mê) tevlihev, kafir keratî.
ji: serûbin +-oyî
serûbin durcheinander
umgedreht
umgekehrt
serûbin rd. serûbin, ser û bin