Encamên lêgerînê
serçav n 1. yüz, surat, çehre 2. kaynak, memba 3. mec kaynak * serçavên hunerî sanat kaynakları
serçavan h başımla beraber, baş göz üstüne, peki, tamam, evet, olur, pek âlâ, emrin olur (dediğin gibi olsun)
serçavan hatin hoş geldin
serçavbiçûk rd kepçe surat
serçavdêr nd/nt başmüfetiş
serçavdêrî m başmüfetişlik
serçavê (yekî) bûn nanê avkiyê çeteleye dönmek (insanın yüzü üzerinde birçok kesikler veya sıyrıklar oluşmak)
serçavê (yekî) ji par re xuya kirin yüzü dolgun olan
serçavê (yekî) pehn e ablak suratlı
serçavgirover rd ablak
serçavî m 1. kaynak, pınar, kaynarca, gözenek (bir suyun çıktığı yer) 2. kaynak, referans (araştırma ve incelemede yararlanılan belge)
serçavk m 1. kaynak, pınar, kaynarca (bir suyun çıktığı yer) 2. kaynak (araştırma ve incelemede yararlanılan belge) ) 3. yüz örtüsü
serçavneşûştî nd/nt utanmaz, arlanmaz kimse
serçavneşûştîbûn m utanmazlık, arlanmazlık
serçavpîne rd yamalı (insan için yüzünde lekeler bulunan)
serçavpînetî m yamalılık
serçavxurî rd çapar, çopur yüzlü, işkembe suratlı, çiçek bozuğu (kimse)
serçavxurîtî m çopurluk, işkembe suratlılık
serçavzîwan rd çilli
serçav (navdêr)pirrjimar, rû, dêm, wech, çav û dev û difin û gep û enî.
Herwiha: serûçav ser û çav.
ji: ser + çav
serçavan (navdêr, mê) spasxweş, bi xaşî, bi kêfî, bi zewq.
ji: ser- +ça +-van
serçavdêr (navdêr, mê) serperişt.
ji: serçav +-dêr
serçavdêrî (navdêr, mê) serperiştî.
ji: serçav +-dêrî
serçavî (navdêr, mê) serkanî, serokanî, çavî, serçavk, cihderk, solîn.
ji: serçav +-î
serçavk (navdêr, mê) serkanî, serokanî, çavî, serçavî, cihderk, solîn.
ji: serçav +-k
serçavxurî (navdêr, mê) serçavpîne, rûxurî, xuriyî.
ji: serçav +-xurî
serçav n. rî, çehre, rîçik, deûmûrî, sigûm, dîdar, serûçi m., sîfet, sî m., ruçik, ru n.
serçavbiçûk rd. rîçuçik
serçavxurî rd. rîdirneyin, dirneyin, awleyin