Encamên lêgerînê
sehol m 1. buz 2. buzul, cümudiye
sehol girtin l/gh buz bağlamak, buz tutmak, buzlanmak
sehol helîn buzlar çözülmek (buzlar erimeye, kırılmaya başlanmak)
seholbend erd/m kutup (yer yuvarlağının, ekvatordan en uzak olan yer ekseninin geçtiği var sayılan iki noktasından her biri)
seholbendan oğlak burcu.
seholgirtî rd buzlu, buz bağlanmış olan
seholgirtin m buz bağlama
seholşikên m buzkıran
seholzan nd/nt buzul bilimci
seholzanî erd/m buzul bilimi
sehol di bin bandora sermayê de rewşa ava hişkbûyî
(navdêr, mê) qeşa, qerrise, cemed, bûz, ava yan berfa ji ber sarmayê req bûye.
: bêsehol, bêseholî, bêseholîtî, bisehol, biseholî, biseholîtî, seholbend, seholdar, seholgel, seholî, seholgir, seholgirî, seholgirtî, seholandin, seholandî, seholiyayî, seholî, seholîn, seholîner, seholînerî, seholîninde, seholînindetî, seholînindeyî, seholok, seholokî, komsehol, komesehol
sehol bestin qeşa girtin
seholbendan Kelûya Karikê (21’ê Berfanbarê-20’ê Rêbendanê)
seholdar (rengdêr) biqeşa, biqerrise, bicemed, bibûz.
ji: sehol + -dar.
: seholdarî seholdarîtî seholdartî
seholdarî (navdêr, mê) rewşa seholdarbûnê.
ji: seholdar + -î
seholgir (navdêr, mê) kesê/a seholan digire.
ji: sehol + -gir
seholgirî (navdêr, mê) karê seholgiriyê.
ji: seholgir + -î
seholî (rengdêr) cemedî, qeşayî, qerrisî, qefilî, qerriseyî, bûzî, cemidî, tezî, sar, qefilandî.
ji: sehol + -î
seholkî (navdêr, mê) bi sirî, bi befrînî.
ji: sehol +-kî
sehol m. qesa, cemed, buz, qese, qes, qeja n.
sehol bestin lg. qesa giredayene, cemed giredayene, qesa bestene, cemed tepistene
seholbend m. huskayîye, huskesayî m.
seholbendan m. çeleyê zimistanî n.