Encamên lêgerînê
seferber seferber, rêketin m
seferber, rêketinm
seferber etmek seferber kirin
seferber kirin
seferber olmak seferber bûn
seferber bûn
seferberlik seferberî, nefîramm
seferberlik ilan etmek seferberî ilan kirin
seferberî îlan kirin
seferber m seferber
seferber kirin seferber etmek
seferberî m seferberlik
seferberî îlan kirin seferberlik ilan etmek
seferber (rengdêr) cimandî, mobîlîze, birêkxistî, amadekirî.
ji wêjeyê: Elmasxanê wê demê îmkanek pêde kiriye û ev îmkan ji bona xizmeta huner û hunermandên kurd seferber kiriye. (Enwer Karahan: Elmasxan, Nefel.com, 2/2008).
ji: sefer + -ber.
Bikaranîn: Lêker: seferber bûn, seferber kirin. Navdêr: seferberbûn, seferberkirin Rengdêr: seferberbûyî, seferberkirî.
: seferberî, seferberîtî, seferbertî
seferber bûn (lêker)(Binihêre:) seferber
seferber kirin (lêker)(Binihêre:) seferber
seferberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferberbûyî (rengdêr) (Binihêre:) seferber
seferberî (navdêr, mê) amadebaşî,nefergelî, haziriya bo cengê, hazirî, hişyarî, alarm, dîqet.
ji wêjeyê: Bersivdayîna seferberiyê erka gelê Kurd e
seferberkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye seferber kirin
seferberkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferberî Mobilisierung (Krieg)
Mobilmachung
seferber m. seferber, rerayekewtis n.
seferber bûn tng. seferber bîyene, seferberîyene
seferber kirin tg. seferber kerdene, seferbernayene
seferberî m. seferberîye, seferberênî m.