Encamên lêgerînê
sefer (I) 1. riwîtî, rêwingî 2. sefer, çûna şer, şer 3. car, neql, dor m *bu kaçıncı ser? ev cara çaran e? (II) bnr safer
sefer (i) 1. riwîtî, rêwingî 2. sefer, çûna şer, şer 3. car, neql, dorm * bu kaçıncı ser? ev cara çaran e?
sefer (ii) bnr safer
sefer otu giyarevînk bot/m
giyarevînk bot/m
sefer tası tasa sefere nd
bnr sefer tası
tasa seferê nd
sefer tası gibi xaniyê ku di her qatekê de odeyeke wê heye
xaniyê ku di her qatekê de odeyeke wê heye
seferber seferber, rêketin m
seferber, rêketinm
seferber etmek seferber kirin
seferber kirin
seferber olmak seferber bûn
seferber bûn
seferberlik seferberî, nefîramm
seferberlik ilan etmek seferberî ilan kirin
seferberî îlan kirin
sefere çıkmak derketin sefere
derketin seferê
sefere gitmek çûn sefere
çûn seferê
seferi 1. rêwîtiyî, seferî 2. seferî (tiştê bi şer re têkildar e) 3. seferî (di wexta rêwîtiyê de kesê ku ne mecbûr e rojî bigire û nimêj bike) rd
seferî 1. rêwîtiyî, seferî 2. seferî (tiştê bi şer re têkildar e) 3. seferî (di wexta rêwîtiyê de kesê ku ne mecbûr e rojî bigire û nimêj bike) rd
seferlik carî, neqlî, caran *iki seferlik kum var têra du carî qûm heye m
carî, neqlî, caran * iki seferlik kum var tê ra du carî qûm heye m
sefer m 1. sefer 2. sefer, kez, kere
sefer bûn l/ngh seferber olmak
sefer kirin sefer yapmak, posta yapmak
seferber m seferber
seferber kirin seferber etmek
seferberî m seferberlik
seferberî îlan kirin seferberlik ilan etmek
seferbûn m seferber olma
seferî rd 1. seferî (yolculukla ilgili) 2. seferî (savaşla ilgili olan) 3. seferî (yolcu olduğunda oruç tutmak veya namaz kılmak zorunda olmayan kimse)
sefername m sefername, gezi notları
sefer (navdêr, mê) geşt, gerr, seyahet, seyran, gerrîn, ziyaret, seredan.
Bikaranîn: Lêker: li seferê bûn, sefer kirin. Navdêr: seferkirin.
ji: ji erebî سفر (sefer) jiarami ס‎פ‎ר‎ (s-p-r-), hevreha akadî seperru (erebe, erebane). Safari ya zimanên ewropî ya bi maneya geştên li Afrîkayê bo dîtina heywanên kûvî jî ji erebî ye..
: seferber, seferberî, seferî, seferker, seferkerî, seferyar, seferyarî
sefer kirin (lêker)(Binihêre:) sefer
seferber (rengdêr) cimandî, mobîlîze, birêkxistî, amadekirî.
ji wêjeyê: Elmasxanê wê demê îmkanek pêde kiriye û ev îmkan ji bona xizmeta huner û hunermandên kurd seferber kiriye. (Enwer Karahan: Elmasxan, Nefel.com, 2/2008).
ji: sefer + -ber.
Bikaranîn: Lêker: seferber bûn, seferber kirin. Navdêr: seferberbûn, seferberkirin Rengdêr: seferberbûyî, seferberkirî.
: seferberî, seferberîtî, seferbertî
seferber bûn (lêker)(Binihêre:) seferber
seferber kirin (lêker)(Binihêre:) seferber
seferberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferberbûyî (rengdêr) (Binihêre:) seferber
seferberî (navdêr, mê) amadebaşî,nefergelî, haziriya bo cengê, hazirî, hişyarî, alarm, dîqet.
ji wêjeyê: Bersivdayîna seferberiyê erka gelê Kurd e
seferberkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye seferber kirin
seferberkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferî (navdêr, mê) rewşa seferbûnê.
ji: sefer + -î
seferker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê sefer dike.
ji: sefer + -ker
seferkerî (navdêr, mê) rewşa seferkerbûnê.
ji: seferker + -î
seferkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sefer kirin
seferkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sefer
sefername (navdêr, mê) geştname.
ji: sefer +-name
sefer Botschafter
Fahrt
Feldzug
Gesandter
Kampagne
Kriegszug
Reise
seferberî Mobilisierung (Krieg)
Mobilmachung
seferbîrlig Mobilisierung (Krieg)
Mobilmachung
sefer m. raywanîye, rayirwanîye, sefer m.
m. reye, doli m., sope, geyi m., gilange, how, fîne, gerange, dori m., doni m., gêyî m., gerunge, dueni m., duerim, gerong m.
m. sefer, sîyayisê cengî n.
sefer kirin tg. sefer kerdene
seferber m. seferber, rerayekewtis n.
seferber bûn tng. seferber bîyene, seferberîyene
seferber kirin tg. seferber kerdene, seferbernayene
seferberî m. seferberîye, seferberênî m.
seferî m. seferîye, seferênî m.