Encamên lêgerînê
sefîne m gemi, Nuh Peygamber’in gemisi
sefînek m merhale
sefîne (navdêr, mê) keştî, kelek, vapor, gemî, papor, baxîre, beleme, qayîk, navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.
Herwiha: sefîn.
Bide ber: sefîl, sefîr.
ji: ji erebî سفينة (sefînet) jiarami ספינא/ספינתא (sipîne/sepînta: 1. keştî 2. dep, texte, lewhe, darê hilûkirî > kurdî sepandin), hevreha akadî sepanu (hilû kirin, edilandin, edil kirin). Ji heman rehî: sepandin..
: sefîneçêker, sefîneçêkerî, sefînegeh, sefînesaz, sefînesazî, sefînevan, sefînevanî
sefînevanî (navdêr, mê) karê sefînevanan.
ji: sefînevan + -î