Encamên lêgerînê
sefa 1. dilrihetî, sefa 2. kêf û zewq, heng, sefa m
1. dilrihetî, sefa 2. kêf û zewq, heng, sefam
sefa (veya sefalar) bulduk tu di nava xêrê de bî (an jî hûn di nava xêrê de bin)
sefa geldin (veya sefa geldiniz) bi xêr û xweşî hatî (an jî hatin)
sefa geldin (veya sefa geldiniz) bi xêr û xweşî hatî (an jî hatin)
sefa geldine gitmek çûna xêrhatiniyê (yekî)
çûna xêrhatiniyê (yekî)
sefa pezevengi (kesê) miriyê kêf û eşqê
(kesê) miriyê kêf û eşqê
Kesê miriyê kêf û eşqê (zewqê).
sefa sürmek kêf û sefa kirin
kêf û sefa kirin
sefahat 1. gewzgerî, kêfdarî, sefahet 2. heng, bezm m
1. gewzgerî, kêfdarî, sefahet 2. heng, bezm m
sefaını sürmek kêfa xwe kirin
sefalar bulduk (sefa bulduk) tu di nava xêrê de bî (an jî hûn di nava xêrê de bin)
sefalet xizanî, hêjarî, şerpezeyî, perişanî, sefalet m
xizanî, hêjarî, şerpezeyî, perîşanî, sefaletm
sefalet çekmek di perîşaniyê de bûn, di xizaniyê de bûn, feqîrî kişandin
di perîşaniyê de bûn, di xizaniyê de bûn, feqîrî kişandin
sefaret balyozxane, sefaret, sefaretxane m
balyozxane, sefaret, sefaretxane m
sefarethane sefaretxane m
sefaretxane m
sefasını sürmek kêfa xwe kirin
sefer (I) 1. riwîtî, rêwingî 2. sefer, çûna şer, şer 3. car, neql, dor m *bu kaçıncı ser? ev cara çaran e? (II) bnr safer
sefer (i) 1. riwîtî, rêwingî 2. sefer, çûna şer, şer 3. car, neql, dorm * bu kaçıncı ser? ev cara çaran e?
sefer (ii) bnr safer
sefer otu giyarevînk bot/m
giyarevînk bot/m
sefer tası tasa sefere nd
bnr sefer tası
tasa seferê nd
sefer tası gibi xaniyê ku di her qatekê de odeyeke wê heye
xaniyê ku di her qatekê de odeyeke wê heye
seferber seferber, rêketin m
seferber, rêketinm
seferber etmek seferber kirin
seferber kirin
seferber olmak seferber bûn
seferber bûn
seferberlik seferberî, nefîramm
seferberlik ilan etmek seferberî ilan kirin
seferberî îlan kirin
sefere çıkmak derketin sefere
derketin seferê
sefere gitmek çûn sefere
çûn seferê
seferi 1. rêwîtiyî, seferî 2. seferî (tiştê bi şer re têkildar e) 3. seferî (di wexta rêwîtiyê de kesê ku ne mecbûr e rojî bigire û nimêj bike) rd
seferî 1. rêwîtiyî, seferî 2. seferî (tiştê bi şer re têkildar e) 3. seferî (di wexta rêwîtiyê de kesê ku ne mecbûr e rojî bigire û nimêj bike) rd
seferlik carî, neqlî, caran *iki seferlik kum var têra du carî qûm heye m
carî, neqlî, caran * iki seferlik kum var tê ra du carî qûm heye m
sefih gewzeger, şayîneger (kesê miriyê kêf û zewqê ye) rd
gewzeger, şayîneger (kesê miriyê kêf û zewqê ye) rd
sefil 1. xizan, hêjar, perişan, kesîb, sefil 2. rezîl, nemerd rd
1. xizan, hêjar, perîşan, kesîb, sefîl 2. rezîl, nemerd rd
sefilleri oynamak Pir feqîr û xizan bûn. Bêpere bûn.
sefillik 1. xizanî, hêjarî, perişanî, kesîbî, sefili 2. rezîli, nemerdî m
1. xizanî, hêjarî, perîşanî, kesîbî, sefîlî 2. rezîlî, nemerdî m
sefine keştî, gemi m
keştî, gemî m
sefir balyoz, sefir nt/nt
balyoz, sefîr nt/nt
sefire 1. sefire, balyoza jin 2. pîreka sefir m
1. sefîre, balyoza jin 2. pîreka sefîr m
sefirikebir sefire mezin, balyozê mezin
sefiriri kebir sefîrê mezin, balyozê mezin
sefirlik balyozî, balyoztî, sefirî, sefîrtî m
balyozî, balyoztî, sefîrî, sefîrtî m
sef m 1. dizi, sıra 2. saf * ketin nav sefên me saflarımıza katıldılar
sef (i) m sofa
sef girtin l/gh saf tutmak, saflaşmak
saf tutmak, saflaşmak
sef kirin l/gh dizilemek, dizmek (yan yana veya üst üste sıralamak)
sefa m 1. sefa 2. keyif, zevk
sefahet m sefahet, uçarılık
sefalet m sefalet
sefaletxane m sefalethane
sefandî (i) rd 1. sıralı 2. dizili, dizilmiş
sefandî (ii) rd süzme, süzülmüş olan
sefandin (i) m 1. sıralama, sıraya koyma 2. dizileme, dizme (yan yana veya üst üste sıralama)
l/gh 1. sıralamak, sıraya koymak 2. dizilemek, dizmek (yan yana veya üst üste sıralamak)
sefandin (ii) m süzme
l/gh süzmek
sefar n 1. bakırcı, bakır ustası 2. kalaycı (bakır kalaylayan kimse)
sefaret m sefaret, elçilik
sefaretxane m sefarethane
sefarî m 1. bakırcılık 2. kalaycılık
sefbûn m dizilme
sefbûyîn m dizilme
sefêk rd safdilli
sefêkî m safdillilik
sefer m 1. sefer 2. sefer, kez, kere
sefer bûn l/ngh seferber olmak
sefer kirin sefer yapmak, posta yapmak
seferber m seferber
seferber kirin seferber etmek
seferberî m seferberlik
seferberî îlan kirin seferberlik ilan etmek
seferbûn m seferber olma
seferî rd 1. seferî (yolculukla ilgili) 2. seferî (savaşla ilgili olan) 3. seferî (yolcu olduğunda oruç tutmak veya namaz kılmak zorunda olmayan kimse)
sefername m sefername, gezi notları
sefgirtin m saf tutma, saflaşma
sefhe m safha
sefî rd bön, gerzek, saftirik
sefik sofa.
sefik (i) m 1. sofa 2. siperlik, siper, güneşlik (kapı, pencere, lâmba gibi şeylere yapılan koruyucu engel) 3. as markiz (bir kapı veya pencere önünde yağmurdan korumak için yapılan saçak) 4. mec ön dişler * sefika devê wî tev ketiye ön dişleri hep dökülmüş
sefik (ii) m süzgeç
sefîl rd sefil
sefîlî m sefillik
sefîn (i) m gemi
l/ngh dizilmek
sefîn (ii) m dizilme
l/ngh süzülmek
sefîn (iii) m süzülme, süzülüş
sefîne m gemi, Nuh Peygamber’in gemisi
sefînek m merhale
sefîng rd saf, budala
sefînok süzgeç.
sefîr nt/nt sefir, elçi
sefîre m sefire, bayan sefir
sefîrê mezin büyük elçi
sefîrê navîn orta elçi
sefîretî m sefirelik
sefîrî m sefirlik, elçilik
sefîrî kirin sefirlik (veya elçilik) etmek (veya yapmak)
sefirne m dam saçağı
sefîrtî m sefirlik, elçilik
sefkirî rd dizili
sefkirin m dizileme, dizme
seforî zo/m sincap (Sciurus vulgaris)
sefsete m safsata (gerçeklere dayanmayan)
sefsetekar nd/nt safsatacı
sefsetekarî m safsatacılık
sefseteker rd/nd safsatacı
sefsetekerî m safsatacılık
sefsetetî m safsatacılık
sefşikîn rd safları yaran, kırıp dağıtan
sef (navdêr, mê) pol, sinif, ref, kom, grûp, klas, revde, çîn, tebeq, deste, koz, kategorî.
Bide ber: def, gef, lef, ref, şef, xef.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: sef bûn, sef kirin, sef girtin. Navdêr: sefbûn, sefkirin, sefgirtin Rengdêr: sefbûyî, sefkirî.
: sefandin, sefandî, sefî, sefîn
sef bûn (lêker)(Binihêre:) sef
sef girtin (lêker)(Binihêre:) sef
sef kirin (lêker)(Binihêre:) sef
sefa (navdêr, mê)keyf kêf, şahî, zewq, xweşî, şadî, aramî, rehetî, hêminî, hêwirî.
ji wêjeyê: Hinek karmend hewqas bi zewq û sefa vî karî dikin...(Karmendên dezgeheka swêdî ji bo pîsiya xwe şahiyê dikin, Nefel.com, 12/2005).
: bêsefa, bêsefahî, bêsefatî, bêsefayî, bisefa, bisefahî, bisefatî, bisefayî, sefaçî, sefaçîtî, sefadar, sefadarî, sefahez, sefahezî, sefakî, sefayar, sefayarî
sefalet (navdêr, mê) jarî, hejarî, perîşanî, riswayî, rezalet, xizanî, şerpezeyî, belingazî.
Têkildar: sefîl.
Bide ber: sefaret.
ji wêjeyê: Yekem, çayxaneyek di salên 60an li cîhek li navenda Stenbolê. Ez deh salî me û hûn hema-hema mirovekî gihiştî ne. Ez windabûyî, bitirs im û tenê hûn xwîngermî û canecanî didin pêş. Li kêleka we rûniştî me, hûn çayekê dixwazin ji min re û serê min miz didin. Bêhna losyoneke taybetî ku hacî ji Mekkê tînin û jê re dibêjin ‘Ava Gul a Mohammed’ ji simbêla we ya rojhelatî ku piçek belawela ye, dêmên we yên kurkirî û porên we yên şil dihêt. Losyoneke ku piraniya cuwamêrên gundê min bikartînin. Cîhê canecanetiyê ye, li kêleka we rûniştin. Di wê hewayê xerîb da çaya xwe vedixwim û nawêrim çavên xwe bigirim. Pê sefaletek dihîsim û divêm derkevim.(Îbrahîm Selman: Mekin, ezbenî, mekin, Netkurd.com, 11/2007).
ji: ji erebî سفالة (sefalet
sefaletî (navdêr, mê) belengazî, hêjarî.
ji: sefalet + -î
sefandî (rengdêr) tişta/ê ku sefandin.
ji: sefandin - -in + -î
sefandin (lêker)(navdêr, mê) sinifandin, cûnandin, cûrandin, kategorîze kirin, polandin, kirin sef-sef, li gor sef û sinifan rêz kirin, li sefînkê kirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: سه‌فاندن. Tewîn: Lêker: -sefîn-.
Têkildar: sefîn.
ji: sef + -andin.
: sefandî, sefîner, sefînk
sefandin/disefîne/bisefîne 1. raparzandin, parzûn kirin 2. dawerivandin
sefar (navdêr) kesa/ê ku aman (firaqên) sifrî ji tenî yan qilêrê paqij dike.
Herwiha: stefar.
Bide ber: sefer.
Têkildar: sifir.
ji: Ji erebî.
: sefarçî, sefarî, sefarîtî, sefartî
sefaret (navdêr, mê) balyozxane, ambasad, konsolosxane, nûnergeha welatekî li welatek dî, dezgeha dîplomatên dewletekê li dewletek din.
Têkildar: sefîr.
ji: Ji erebî, têkildarî sefîr.
: sefaretxane
sefaretxane (rengdêr) bi awayekî sefaret, balyozxane, sefaret.
ji: sefaret + -ane
sefarî (navdêr, mê) rewşa sefarbûnê, misgerî, pîlewerî, etarî, çerçîtî.
ji: sefar + -î
sefbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) sef
sefbûyî (rengdêr) (Binihêre:) sef
sefêk 1. gêjik, xêvik 2. dînik
sefêktî 1. xêviktî 2. dîniktî
rênc, xavî, beng, nehișîbûn, bengîtatî, bengîtî, dînanî, dînayî, dînetî, dînîtî, dîntî, harayî, harbûn, harî, hartî, sermestî, sermestî
sefêktî kirin wekî xêvik û dînikan tev gerîn
sefenayene (Zazaki) (lêker) sefandin
sefenîyayene (Zazaki) (lêker)hatin sefandin
sefer (navdêr, mê) geşt, gerr, seyahet, seyran, gerrîn, ziyaret, seredan.
Bikaranîn: Lêker: li seferê bûn, sefer kirin. Navdêr: seferkirin.
ji: ji erebî سفر (sefer) jiarami ס‎פ‎ר‎ (s-p-r-), hevreha akadî seperru (erebe, erebane). Safari ya zimanên ewropî ya bi maneya geştên li Afrîkayê bo dîtina heywanên kûvî jî ji erebî ye..
: seferber, seferberî, seferî, seferker, seferkerî, seferyar, seferyarî
sefer kirin (lêker)(Binihêre:) sefer
seferber (rengdêr) cimandî, mobîlîze, birêkxistî, amadekirî.
ji wêjeyê: Elmasxanê wê demê îmkanek pêde kiriye û ev îmkan ji bona xizmeta huner û hunermandên kurd seferber kiriye. (Enwer Karahan: Elmasxan, Nefel.com, 2/2008).
ji: sefer + -ber.
Bikaranîn: Lêker: seferber bûn, seferber kirin. Navdêr: seferberbûn, seferberkirin Rengdêr: seferberbûyî, seferberkirî.
: seferberî, seferberîtî, seferbertî
seferber bûn (lêker)(Binihêre:) seferber
seferber kirin (lêker)(Binihêre:) seferber
seferberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferberbûyî (rengdêr) (Binihêre:) seferber
seferberî (navdêr, mê) amadebaşî,nefergelî, haziriya bo cengê, hazirî, hişyarî, alarm, dîqet.
ji wêjeyê: Bersivdayîna seferberiyê erka gelê Kurd e
seferberkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye seferber kirin
seferberkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) seferber
seferî (navdêr, mê) rewşa seferbûnê.
ji: sefer + -î
seferker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê sefer dike.
ji: sefer + -ker
seferkerî (navdêr, mê) rewşa seferkerbûnê.
ji: seferker + -î
seferkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sefer kirin
seferkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sefer
sefername (navdêr, mê) geştname.
ji: sefer +-name
sefeyayene (Zazaki) (lêker) sefîn
sefgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) sef
sefhe (navdêr, nêr) rûpel, berperr, berpel, rûperr, laperr, aliyek ji perrî, rexek kaxezê: Di pirtûkê de 200 sefhe hene..
Herwiha: sayfe seyfe.
ji: Ji erebî.
: sefheyî
sefheyî (navdêr, mê) rewşa sefhebûnê.
ji: sefhe + -yî
sefî (rengdêr) komî, sinifî, çînî, tîreyî, tebeq, polî, sef-sef, tebeqî, kozî, girseyî, refî, grûbî.
ji: sef + -î.
: sefîtî
sefik girtin (biwêj) tê de edilîn, bingeh girtin. ...yan ez ê bi riya bavê xwe de biçim, an ez ê nehêlim ku linge osmaniyan li herêmê sefik bigire. medenî ferho
sefîl (rengdêr) jar, reben, riswa, feqîr, xizan, perîşan, şerpeze, belingaz, rezîl, belengaz, hejar, miskîn, muhtac.
ji wêjeyê: Ez mame di hikmeta Xwedê da Kurmanc di dewleta dinê daAya bi çi wechî mane mehrûm Bilcumle ji bo çi bûne mehkûm Kurmanc ne pir di bêkemal in Ema yetîm û bêmecal inFîlcumle ne cahil û nezan in Belkî sefîl û bêxudan in(Ehmedê Xanî: Mem û Zîn, 1695).
ji: Ji erebî.
: sefîlî, sefîlîtî, sefîltî
sefîlî (navdêr, mê) rewşa sefîlbûnê.
ji: sefîl + -î
sefîn (lêker)(navdêr, mê) sinifîn, bûn sef-sef, li gor sefan rêz bûn, rêz girtin, hatin sefandin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: سه‌فین.
Herwiha: sefiyan.
Bide ber: Sefîn, sefîne, sefînk. Tewîn: Lêker: -sef-.
Têkildar: sefandin.
ji: sef + -în.
: sefiyayî
serenav, nêr, çiyayek e li Başûrê Kurdistanê li devera Behdînan.
Bide ber: sefîn, sefîne, sefînk.
ji wêjeyê: Dema ku balefirên cengê li hindavî Qendîl û Sefînî bûn, Serokê Kurdistanê rêzdar Mesûd Barzanî li quntara çiyayê Sefîn meşxela geş ya agirê azadiyê pê bû û dixwest bêje serdest û xwediyên hemû çekên nûjen: Va ye em ronî dikin, hûn nikarin tarî bikin..
ji: sefînî
sefîn/disefe/bisefe 1. raparzîn, parzûn bûn 2. dawerivîn
sefîne (navdêr, mê) keştî, kelek, vapor, gemî, papor, baxîre, beleme, qayîk, navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.
Herwiha: sefîn.
Bide ber: sefîl, sefîr.
ji: ji erebî سفينة (sefînet) jiarami ספינא/ספינתא (sipîne/sepînta: 1. keştî 2. dep, texte, lewhe, darê hilûkirî > kurdî sepandin), hevreha akadî sepanu (hilû kirin, edilandin, edil kirin). Ji heman rehî: sepandin..
: sefîneçêker, sefîneçêkerî, sefînegeh, sefînesaz, sefînesazî, sefînevan, sefînevanî
sefînevanî (navdêr, mê) karê sefînevanan.
ji: sefînevan + -î
sefînk (navdêr, mê) amanan kunkunîşk ya ku şileyan (bi taybetî şîrî) lê dikin daku şile paqij tê re derbas bibe lê qirşikên wê jê veqetin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: سه‌فینک.
Bide ber: bêjing moxel.
ji: sefandin > -sefîn- + -k
sefînok (navdêr, mê) belem, qayîk, keştîk, gemiyên biçûk, gemîk.
ji: sefîne + -ok
sefîr (navdêr) balyoz, ambasador, dîplomata/ê serekî ya welatekî li welatek din, nûnera/ê serekî yê dewletekê li dewletek dinNêzîk, konsol.
Têkildar: sefaret.
Bide ber: wezîr, gizîr .Binêre.
Herwiha: sefar.
ji: Ji erebî.
: sefîrî, sefîrîtî, sefîrtî
sefîrî (navdêr, mê) rewşa sefîrbûnê, balyozî.
ji: sefîr + -î
sefîtî (navdêr, mê) rewşa sefîbûnê.
ji: sefî + -tî
sefkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sef kirin
sefkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sef
sefran (navdêr, mê) gula hesretê, zaferan, hanek
sef class; category
sefandî categorized, classified
sefandin (v) to classify, to categorize; (n) classification; categorization
sefaret embassy
sefer f. voyage
sefîl (adj.) miserable
sefîlî (f.) misery, poverty
sefîr ambassador
sefir (m.) ambassador
sef Reihe
sefandin sieben
sefaret Botschaft (Diplom.)
sefer Botschafter
Fahrt
Feldzug
Gesandter
Kampagne
Kriegszug
Reise
seferberî Mobilisierung (Krieg)
Mobilmachung
seferbîrlig Mobilisierung (Krieg)
Mobilmachung
sefîl armselig
elend
notleidend
verlassen
sefîn tropfen
sefir Botschafter/in
sefîr Botschafter
Gesandter
Reise
sef n. kemera îstaneyî m.
m/n. sef, serkar n.
m. rêz, qor n.
sef bûn tng. rêz bîyene, qor bîyene
sef kirin tg. rêz kerdene, qor kerdene,rêznayene
sefa m. sefa, zereasanîye, zererehetîye n.
sefaet m. mabeynkarîye, mîyankarîye, sefaat, mabeyncîyênî m.
sefaet kirin lg. mabeynkarîye kerdene, sefaat kerdene, mîyankarîye kerdene
sefaetker m/n. mîyancî, mîyankar, mabeyncî, mabeynkar, mîyandar, mîyangîr n.
sefaf rd. saye, sefaf, areste, zelal, areze
sefaf bûn lng. saye bîyene, areste bîyene, sefaf bîyene
sefaf kirin tg. saye kerdene, areste kerdene, sefaf kerdene
sefafbûn m. sayebîyayis, arestebîyayis, sefafbîyayis n.
sefafî m. sayîye, sefafîye, aresteyîye, sayênî, sefafênî m.
sefafkirin m. sayekerdis, sefafkerdis, arestekerdis n.
sefalet m. perîsanîye, belengazîye, sefalet m.
sefandin tg. neselnayene, ropiroznayene, parzûn kerdene, raestene, ropaleknayene, ropirojnayene, paravnayene, aguznayene, apesnayene, paleknayene, parzûnnayene
m. neselnayis, parzûnkerdis, ropaleknayis, raestis, ropirojnayis, paravnayis, apesnayis, paleknayis, aguznayis, parzûnnayis n.
tg. rêz kerdene, qor kerdene, rêznayene
sefar n. dukanê mîswanî, dukanê sifirwanî, dukanê paxircîyî n.
sefaret m. sefaret, qasidxane, sefaretxane n.
sefaretxane m. sefaret, qasidxane, sefaretxane n.
sefarker m/n. sifircî, sifirwan, sefarker n.
sefbendî rd. rêzerêz, qor qor
sefêlet m. bot. kepare m.
sefeq m. sipêder, sipêde, dosere, serê sodirî, sefeq, feor, serê sewdirî, serê siway n.
sefer m. raywanîye, rayirwanîye, sefer m.
m. reye, doli m., sope, geyi m., gilange, how, fîne, gerange, dori m., doni m., gêyî m., gerunge, dueni m., duerim, gerong m.
m. sefer, sîyayisê cengî n.
sefer kirin tg. sefer kerdene
seferber m. seferber, rerayekewtis n.
seferber bûn tng. seferber bîyene, seferberîyene
seferber kirin tg. seferber kerdene, seferbernayene
seferberî m. seferberîye, seferberênî m.
seferî m. seferîye, seferênî m.
sefhe m. safha, merhele m.
sefî m. sepe, varsû, vakut, varsîy, bakut n.
sefik m. parzûn, sitozîn, parzûm, parzim, parzo n.
m. serbere m.
sefîl rd. sefîl, hejar
sefîlî m. sefîlîye, hejarîye, xizanîye, sefîlênî m.
sefîn m. hesfîn, made, madde.
lng. neselîyene, ropirozîyene, parzûnîyene, ropalekîyene, ropirojîyene, paravîyene, rodîyene, rêjîyene, palakîyene, parzûn bîyene, apesîyene, nasalîyene
m. neselîyayis, parzûnîyayis, ropalekîyayis, ropirojîyayis, paravîyayis, rodîyayis, rêjîyayis, apesîyayis n.
sefîr m/n. sefîr, qasid n.
sefîrê navîn n. qasido ortên, qasido mîyanên, sefîro mîyanên n.
sefîrî m. sefîrîye, qasidîye, sefîrênî, qasidênî m.
sefîrî kirin lg. sefîrîye kerdene, qasidîye kerdene, sefîrênî kerdene
sefiros m/n. sanerotox n.
sefirosî m. sanerotoxîye, sanerotoxênî m.
sefîrtî m. sefîrîye, qasidîye, sefîrênî, qasidênî m.
seforî m. zoo. simore, simorike, simbore, sembûre, sumore, sembûre, sumbelî, sîmoleke n.
sefqe m. sewqe, sewqa, sewqe n.
sefqet m. sewqet, mîhribanîye, rahmdarîye, sefqet n.
sefre n. ana. tawine, zerdawe, kirantî, zefran, zafran m.
seft m. xize, pêtaga girse m.
seftalî m. xewxe, pirçkine, seftalîye, pirçele, xowxe, xoxe, xox m.
m. bot. xewxêre, pirçkinêre, seftalîyêre, darseftalîye, xoxêre, dara seftalîye m.
seftûl rd. kelkot, çewtik, xilûwar, kelûkut, çewt-mewt, tews, çewt û çewtvir, xilxar, çot-mot