Encamên lêgerînê
sebeb sedem m, setem m, eger m, hoy n, sebeb n, seb m, engizm
sebeb olan sebebsiz kalsın mala sebeban xera bibe, yeka (wî) nebe dudu
sebeb olmak bûn sedem, bûn sebeb
sebebiyet sedem, sebeb m
sedem, sebebm
sebebiyet vermek bûn sedem bûn
bûn sedem bûn sebeb
sebebiyle ji ber..., seba ... sedema ku...
ji ber..., seba ... sedema ku...
sebeblenme jêpardarbûn, jêxêrdîtin m
sebeblenmek jê pardar bûn, jê xêr dîtin, jê xwarin l/bw
sebebli bisedem, bisebebrd
sebebli sebebsiz bêbinî, bêsedem, bîlaseb
sebebsiz bêsedem, bêsetem, bêhoy, bêsebeb, belesebebrd
sebebsiz kalmak xizan man, bêpar man
sebeb n 1. sebep, neden 2. fel sebep, neden (bir varlığı veya olayı etkileyen, oluşturan, doğuran şey) 3.rd müsebip
sebeb dîtin neden bulmak, vesile bulmak
sebebbûn m sebep olma
sebebbûyîn m sebep oluş
sebebî rd nedensel
sebebiyat m sebebiyet
sebebkar nd/nt müsebip
sebebkarî m müsebiplik
sebebker nd/nt müsebip
sebeb (navdêr) sedem, sûc, binas: Sebeba çûna wî çi bû? (Ew ji ber çi çû? Ew çima çû?), binas, xeta, tawan, guneh, xirabî, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî, xeletî.
Herwiha: sebev, seveb, sevev.
Bide ber: bihane, hêcet.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: sebeb bûn, sebeb kirin. Navdêr: sebebbûn, sebebkirin Rengdêr: sebebbûyî, sebebkirî.
: belasebeb, bêsebeb, bisebeb, bîlasebeb, sebebî
sebeb bûn (lêker)(Binihêre:) sebeb
sebeb gotin (lêker)damezirandin, danîn, belge dan.
ji: sebeb + gotin
sebeb kirin (lêker)(Binihêre:) sebeb
sebebbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) sebeb
sebebbûyî (rengdêr) (Binihêre:) sebeb
sebebî (navdêr, mê) rewşa sebebbûnê, dibetî, ihtimal, sedemî, mihtemel, egerî.
ji: sebeb + -î
sebebkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sebeb kirin
sebebkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sebeb
sebeb (f.) cause
m. reason
sebeb Grund
Ursache
sebeb n. sebeb, semed n.
sebebî rd. sebebî, semedî, sebebên, semedên
sebebiyle semedê ... ra, seba, ver