Encamên lêgerînê
sara atî, fê, tep, edr, hedr, keps, adir bj/m
atî, fê, tep, edr, hedr, keps, adir bj/m
sara hastalığına tutulmak ketin edrê saraç zînker, koşker, cildirû, serac n
ketin edrê
saraç zînker, koşker, cildirû, serac n
saraçhane seracxane m
seracxane m
saraçlık koşkerî, zînkerî, seracî, seracîtî m
koşkerî, zînkerî, seracî, seracîtî m
sarafan sarfan, dêrê bêmil m
sarfan, dêrê bêmil m
sarafiye serafiye, heqê serafiyê m
serafiye, heqê serafiyê m
sarahat fesîh, aşîkar rd
fesîh, aşîkar rd
sarahaten bi aşkerayî h
bi aşkerayî h
saraka tinaz, tirane m
tinaz, tiranem
saraka etmek tinaz pê kirin, tirane pê kirin
tinaz pê kirin, tirane pê kirin (birini)
sarakacı tinazker, tiraneker rd
tinazker, tiraneker rd
sarakaya almak pê tinazên xwe kirin
pê tinazên xwe kirin
saralı fêdar, edroyî, edrokî, tepdar, adiroyî, tepaketî rd
fêdar, edroyî, edrokî, tepdar, adiroyî, tepaketî rd
sararıp solmak zerzepalî bûn, reng lê neman, zer û çilmisokî bûn, ji reng ketin, madê (yekî) avêtin, madê (yekî) çûn, zenga mirinê lê ketin
sararma 1. zerbûn, zerevebûn, zerikîn 2. zerhimîn, zerpilîn m
1. zerbûn, zerevebûn, zerikîn 2. zerhimîn, zerpilîn m
sararmak 1. zer bûn, zereve bûn, zerikîn 2. zerhimîn, zer bûn, zerikîn, zerpilîn (ê ku ji ber tirs, heyecan û wekî wan reng diavêjin) l/ngh
1. zer bûn, zereve bûn, zerikîn 2. zerhimîn, zer bûn, zerikîn, zerpilîn (ê ku ji ber tirs, heyecan û wekî wan reng diavêjin) l/ngh
sararmak sararıp solmak zerzepalî bûn, reng lê neman, zer û çilmisokî bûn, ji reng ketin, madê (yekî) avêtin, madê (yekî) çûn, zenga mirinê lê ketin
sarartı 1. zerayî 2. qimandî m
1. zerayî 2. qimandî m
sarartma 1. zerkirin, zerikandin, zerevekirin m 2. zerhimandin m 3. zerhimokî, çilmisokî rd
1. zerkirin, zerikandin, zerevekirin m 2. zerhimandin m 3. zerhimokî, çilmisokî rd
sarartmak 1. zerkirin, zerikandin, zereve kirin 2. zerhimandin, zerikandin l/gh
1. zerkirin, zerikandin, zereve kirin 2. zerhimandin, zerikandin l/gh
sarat serad m
serad m
saray 1. seray (avahiya mezin a ku hikumdar an jî serokdewlet lê diminin) 2. baregeh, seray, qonax (avahiya ku lê karê dewletê tê kirin) *hükümet sarayı qonaxa hikûmetê 3. seray *spor ve sergi sarayı seraya werzîş û pêşangehê 4. derdorên serokdewlet 4. seray, köşk (avahiya ku mirov hijmetkar e lê binêre) (mec) m
1. seray (avahiya mezin a ku hikumdar an jî serokdewlet lê dimînin) 2. baregeh, seray, qonax (avahiya ku lê karê dewletê tê kirin) * hükümet sarayı qonaxa hikûmetê 3. seray * spor ve sergi sarayı seraya werzîş û pêşangehê 4. derdorên serokdewlet 4. seray, koşk (avahiya ku mirov hijmetkar e lê binêre) (mec)m
saray çiçeği hezeran m
hezeran m
saray lokması navê şîraniyekê ye
navê şîraniyekê ye
saray patı stêregul bo/m
stêregul bo/m
saraylı jinika serayê dîr/nd
jinika serayê dîr/nd
sara 1. avahiyê mezin û bihadar (navdêr, mê) (Binihêre:) seray 2. navek keçan (navdêr, mê) Sara: navek keçan eNêzîk, Zehra Tirkî: (navdêr)atî , fê , tep , edr , hedr , keps , adir
(navdêr, mê) navek jinan e.
Têkildar: Zehra, Zerê.
ji wêjeyê: Ji ber qise û qiselokên xelkê, yek ji xewn û xeyalên Sara ku ew jî ajotina bisîklêt e, nayê dîtin. Sara Ebubekir a 19 salî, xwendekara qonaxa amadeyî ye, dibêje gelekî kêfa wê ji ajotina bisîklêt re tê: “Lê ji ber qise û qiselokên civakê ditirsim.” Li gor Sara ajotina bisîklêt tiştekî pir normal e û tu şermek tê de tune: “Lê di nav civaka me de, şermên bêwate zêde ne.(Netkurd.com, 9/2009)
sarane (rengdêr) bi awayekî sar.
ji: sar + ane
sarasen (navdêr) misilman yan ereb (di termînolojiya ewropiyan de li serdeman navîn).
ji: Belkî ji erebî شرقيين (şerqiyîn) anku rojhilatî.
: sarasenî, sarasenîtî
sarasenî (navdêr, mê) rewşa sarasenbûnê.
ji: sarasen + -î
saray (navdêr, mê) (Binihêre:) seray Tirkî: (navdêr) seray, koşk, dîwan, eywan, qesr, palas, koçk
saraband reqseka Spanî ya ku ji ereban hatiye standin û bi gavên giran tê îcra kirin, sarabant.
saracen ehlê qebîleyên çolê yên Sûrî û Erebîstanê 2. di dema Seferên Xaçperestan de kesê misilman an ereb 3. dijminê Seferên Xaçperestan.
saracenical ya ku aîdî Ereban an Misilmanan e..
sarajevo Saraybosna.
sarape hewranê modeya Meksîkayê.
sarab m. mey, serab n.
saran n. keraste, kereste, keriste, keliste n.
m. kewênayis, serednayis n.
sarandin tg. serednayene, kewênayene
sarax m. kute, xirtik, xitî, acûr n.
sara epîlepsî (m), sara (m)
saralı epîlepsîyin, -e; sarayin, -e