Encamên lêgerînê
saqo n ceket
saqol (i) bot/m 1. süpürge çalısı 2. çalı süpürgesi, çöp süpürgesi, çar çöp süpürgesi
saqol (ii) bnr şaqûl
saqo (navdêr, nêr) qapût, çakêt, manto, palto, cilê stûr û germ yê ku mirov bi taybetî zivistanan dike ber xwe û zik û pişta mirovî digire.
Herwiha: sako, saqû.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ساقۆ.
Bide ber: saqe.
ji: jiitali sacco (1. cûnekî çakêtan 2. tûrik, telîs, çiwal) ji latinî sacco (tûrik, telîs, çiwal) ji yunanî σάκκος (sakkos) jifeniki jimisri ??? (saq), hevreha akadî ?? (seqqu). Bi maneya tûrik ketiye piraniya zimanên ewropî: inglîzî sack, fransî û romanî sac, portugalî û spanî saco, almanî Sack, holendî zak, swêdî säck, danmarkî sæk, norwecî sekk, fînlendî säkki, mecarî zsák...
saqo n. çaket, setere, caket, sak n.
n. kurtik, sakolî n.
saqol m. seqawêl, saqol, desta, sîqafîl, seqaviyel n.