Encamên lêgerînê
samî 1. Samî (ew nîjada spî ya ku tê bawerkirin ji kurê Hz. Nûh Sam peyde bûne; wekî kesê ku bi Erebî, Îbranî, Asûrî û Hebeşî diaxivin) 2. Samî (tiştê xweserî vê komê ne) * Samî diller zimanên Samî nd/rd
samî nd/rd 1. Samî (Hz. Nuh’un oğlu Sam’dan türediklerine inanılan beyaz ırkın Arapça, Asurca, İbranice ve Habeşçe konuşan çeşitli kavimlerin toplandığı kol) 2. Samî (bu kola özgü olan) * zimanên Samî Samî diller
samî (i) m zelve
samî (ii) n sam yeli
samîmî rd/h 1. samimî, içten 2. samimî (candan açık yüreklikle davranan)
samîmî bûn l/ngh samimîleşmek
samimî olmak
samîmîbûn m samimîleşme
samîmîtî m samimîlik, samimiyet
samîmiyet m samimiyet, samimîlik, içtenlik
samîr m 1. darı bulguru 2. öğütülen darıdan yapılan yemek
samîtel n boyunduruk ipi
samî 1. gel û zimanên afro-asyayî (navdêr) hin gelên afro-asyayî yên ku zimanên wan têkildarî hev in wek ereb, îbranî (cihû), aşûrî, siryanî, somalî, hebeşî, babîlonî, akadî, maltayî, tigranî û hwd, zimanên wan miletan.
Herwiha: semî.
ji: Ji navê kurrê mezin yê Nûh-pêxemberî (bi erebî Sam, bi îbranî Şem yan Şêm ku ew jî ihtimal e ji akadî ye şumu anku kurr yan nav, bide ber erebî ism (nav)).
: antîsemît, antîsemîtîst, antîsemîtîzm
samîmî (rengdêr) jidil, rastgo, dilsax, dilpak, bi dil û cané, ji dil, cidî, xalis muxlis, muxlis.
Herwiha: semîmî.
ji wêjeyê: Bi dehan nivîskar, siyasetmedar û rewşenbîr hene ko ew hezar peyv û gotinan di derbarê bikar(ne)anîna zimanê kurdî de ji xelkê re dikin, agirî bi derûdorê dixin û mirov dibêje qey ew zimanparêzên herî mezin in, lê ew di mala xwe de bi zarokên xwe re, bi zimanekî biyanî dipeyivin. Ew di gotin û kirinên xwe de ne samîmî nin..
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: samîmî bûn, samîmî kirin. Navdêr: samîmîbûn, samîmîkirin Rengdêr: samîmîbûyî, samîmîkirî.
: samîmîtî
samîmî bûn (lêker)(Binihêre:) samîmî
samîmî kirin (lêker)(Binihêre:) samîmî
samîmîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) samîmî
samîmîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) samîmî
samîmîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye samîmî kirin
samîmîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) samîmî
samîmiyet (navdêr, mê) jidilî, rastgoyî, dilsaxî, dilpakî, bi dil û canî.
Herwiha: samîmîtî, semîmiyet, semîmîtî.
ji: Ji erebî: samîmî + -yet
samî m/n. samî n.
n. vayê samî., vayê çolistanî n.
n. zoo. qulî, culix, dîkê misrî, elok, pîpî, elelo, alal, xorozê hîndî n.
m. zoo. qulîye, culixe, kerga misrî, eloke, pîpîye, kerga samî., elele, alale m.
m. kilame., bowse, kelame., kelome., kelme., kelûme n.
samîmî rd. samî m., zerera, pîzera, zereûcanra, canra
samîmî bûn tng. samîmî bîyene, zerera bîyene, pîzera bîyene, canra bîyene, zereûcanra bîyene
samîmîbûn m. samîmîbîyayis, zererabîyayis, canecanbîyayis n.
samîmîtî m. samîmîyîye, zererayîye, pîzerayîye, samîmîyet, samîmîmênî, zererayênî, bizereûcanîye n.
samîmîyet m. samîmîyîye, zererayîye, pîzerayîye, samîmîyet, samîmîmênî, zererayênî, bizereûcanîye n.
samîr m. samîre n.
samîtî m. lakilamme n.