Encamên lêgerînê
sahîfe m sahife
sahîh rd sahih, sağın
sahîl nd/nt haberci
sahî (rengdêr). Xwendin: șahî, semal, (esmanê) bêewr, esmanê şîn dema ewr nakevin ber, rewşa hewayê dema ku esman bêewr e: Îro rojek sar û sahî ye. bayê sar yê ku ji aliye çiyayên li bakur tê û ewran belaw dike: Îşev ji aliye Xanê bayê sayî tê, yeqîn sibe hewayê veke û baranê jî tune be..
Herwiha: sayî.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ساهی/صاهی.
ji: yan jiari û hevreha peyva sade yan jî ji erebî صحو (ṣeḥw), hevreha aramî ܨܚܘܐ (ṣexwa) û îbrî צח (sex).
: sahîtî
sahîbî (navdêr, mê) xwedîtî, xwedanî, xudanîtî, xweyîtî, xwedîbûn, milkiyet
sahîstêr (navdêr, mê) dema bi şevê dinya dibe sahî û stêrên esmanî ba xuya dikin
sahîtî (navdêr, mê) rewşa sahîbûnê.
ji: sahî + -tî
sahî (f.) see: sayî
sahî gutes Wetter
wolkenfreier Himmel
sahî rd. sayî, paka, saye, panka
m. sa, nese, keyf n.
m. sahîye, veyvende, sayî m.
sahîfe m. rîpele, rîpelge, sahîfa, sayfa m.
sahîn n. zoo. sahîn, qerkus n.
sahînet m. sahîye, veyvende, sayî, keyf, kêf m.
sahînet kirin tg. sahîye kerdene, veyvende kerdene, keyf kerdene
sahînî m. sahîye, veyvende, sayî, keyf, kêf m.
sahînsah n. sahînsah, împarator n.
sahînvan m/n. sahîncî, qerkuscî, sahînwan n.
sahîtok rasemetokin, xijokin, suskin, rêsikin, sermitikin, sematokin, samatkin, simîdikîên, samatkin