Encamên lêgerînê
sadiq rd sadık, bağlı, sadakatli
sadiq man sadık kalmak
sadiqane rd sadıkane, sadakatça, sadıkça
sadiqî m sadakat, bağlılık, sadakatlilik
sadiqtî m sadakatlilik
sadiq 1. rastgo 2. wefadar
(rengdêr) sadiq: wefadar, dilsoz, pêbawer, biwefa, rastgo, ne derewker, ne durû, ne derewîn, ne virrek, rastgo(navdêr, nêr) Sadiq: navek zelaman e.
Têkildar: sedîq.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: sadiq bûn, sadiq kirin. Navdêr: sadiqbûn, sadiqkirin Rengdêr: sadiqbûyî, sadiqkirî.
: sadiqî, sadiqîtî, sadiqtî
sadiq bûn 1. rast gotin 2. bi wefa bûn
(lêker)(Binihêre:) sadiq
sadiq kirin (lêker)(Binihêre:) sadiq
sadiq man (lêker)(Binihêre:) sadiq
sadiqane (rengdêr) dilsozane, bi dilsozî, safîtî, paqijîya dil, samîmiyet bi sidiqane me jê re got ji sidiqana dilê xwe em çûn alîkariyê lê wan şaş fêhm kir.
Herwiha: sidiqane.
ji: sadiq +-ane
sadiqbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) sadiq
sadiqbûyî (rengdêr) (Binihêre:) sadiq
sadiqî (navdêr, mê) dilsozî, wefadarî, sedeqat, pêbawerî, rastgoyî.
Herwiha: sadiqîtî, sadiqtî.
ji: sadiq + -î
sadiqkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye sadiq kirin
sadiqkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) sadiq
sadiq rd. dilsoz, wefakar, sadiq, wefayin
sadiqane rd. sadîqane, dilsozkî, dilsozane