Encamên lêgerînê
rukn n 1. rükün 2. yapı taşı 3. köşe taşı 4. rükün, temel * ruknê dînê îslamê islamın dininin rükünleri
rukn (navdêr, nêr) bingeh, esas, binyat, erkan, temel, înat, kîn, kerb, israr, dijberî, dijminatî.
Herwiha: rikin, rikun, rukin, rukun.
ji: Ji erebî.
ji wêjeyê: Dibêjin dê Enstîtuya Stratejiya Global, di bin serokatiya Onur Oymenê ji partiya CHP a dijminê riknê Kurd panelekê bi navê Kerkûk 2007 li dar bixe..
: ruknî
ruknî (navdêr, mê) rewşa ruknbûnê.
ji: rukn + -î