Encamên lêgerînê
ruhî giyanî, ruhîrd
ruhî sıkıntı girêcan
ruhî m ruh, esans
ruhî (i) rd 1. ruhî, ruhsal, tinsel, psişik 2. ruhanî, ruhla ilgili
ruhî ya sirkeyê sirke ruhu
ruhî (rengdêr) canî, giyanî, derûnî, rewanî, tiştê têkildarî ruhê, psîkolojîk, psîkî.
Herwiha: rihî.
Bide ber: ruhanî.
ji: ruh + -î.
: ruhiyet, ruhîtî
ruhîtî (navdêr, mê) rewşa ruhîbûnê.
ji: ruhî + -tî
ruhî rd. ruhî, ruhên