Encamên lêgerînê
rijîn m 1. dökülme, dökülüş 2. boşalma (dışarıya akma, dökülme) 3. akma (aşağıya, yere düşme)
l/ngh 1. dökülmek 2. boşalmak (dışarıya akmak, dökülmek) 3. akmak (aşağıya, yere düşmek) * av li serê dirije üstünde sular akıyor
rijîn (lêker)(navdêr, mê) av (ji amanekê yan zerfekê) ketin: Hişyar be, ava te nerije! Nok ji tûrikê kun dirijin. bi kom hatin yan çûn, gelek bi hev re hatin yan çûn: Gel rijî kuçe û kolanan, xwîn rijîn: (mirov) birîndar bûn yan hatin kuştin: Di şerrî de gelek xwîn rijî..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕژین.
Herwiha: rijan, rijhan, rijhîn, rijihan, rijihîn, rijiyan, rijîyan, rijyan, rişan, rişhan, rişhîn, rişihan, rişihîn, rişiyan, rişîn, rişîyan, rişyan.
Bide ber: rizîn. Tewîn: Lêker: -rij-.
Têkildar: rijandin, rêtin.
: rijiyayî, rijî , rijok, rijokî
rijîn/dirije/birije (tiştên avî) herikîn, ro bûn
rijîn (birije) to flow, to be spilled
rijîn fließen
vergossen werden
verschüttet werden
rijîn lng. . risîyene, rêjayene, risyene, rêzayene, rêjiyene
m. risîyayis, rêjayayis n.