Encamên lêgerînê
rib rd çeyrek, dörte bir
riba baz/m faiz, ürem
ribab mzk/m rebab, rübab
ribabvan nd/nt rebabcı, rebabî
ribanek n 1. mertek 2. sırık
ribase m araziyi ekin için sulayıp hazırlama
ribat (i) n 1. çağırtkan (erkek keklik) * kewê ribat çığırtkan keklik 2. avlama kekliği
ribat (ii) m davar sürülerin gecelediği yer
ribaxwer nd/nt faizci
ribaxwerî m faizcilik
ribazedîk n uzun boyunlu bir horoz türü
ribe n değirmi sakal
ribêjik m kulplu ve tasa benzer bir kab (genelikle çobanlar süt içmede kullanırlar)
ribês bot/m ravent, ışkın (Rheum oêcinale)
ribik m dörtte bir, çeyrek
ribika (yekî) nehatin tırnağı olamamak, tırnağına değmez olmak
rib (navdêr, mê) çarêk, çaryek, ¼.
Herwiha: rib ribh rub rub rubh.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ربع.
ji: ji erebî ربع (rub: çarêk), hevreha aramî ܪܘܒܥܐ (ruba, ruva), îbrî רבע (rêba, rêva), têkilî erebî أربعة (erbee: çar)Înglîzî (navdêr)parsû
riba (navdêr, mê) faîz, selef, pareyê zêde yê divê kesa/ê deyngir bide kesa/ê deynder (bo nimûne, dema kesek 100 euro bi deyn bide kesekî û 120 euro dîsan lê bên vegerrandin, 20 euroyên zêde riba ye.).
Herwiha: ribe, ruba, rube.
ji: ji erebî ربا (riba), hevreha îbrî ריבית (ribbît), aramî ܪܒܝܬܐ (ribbiθa) ji rehê r-b- (zêde bûn, mezin bûn).
: bêriba, bêribahî, bêribatî, bêribayî, biriba, biribahî, biribatî, biribayî, ribadar, ribadarî, ribadarîtî, ribadartî, ribader, ribaderî, ribaderîtî, ribadertî, ribadêr, ribadêrî, ribadêrîtî, ribadêrtî, ribagir, ribagirî, ribagirîtî, ribastîn, ribastînî, ribastînîtî, ribawergir, ribawergirî, ribawergirîtî, ribayî
ribab (navdêr, mê) amûrek muzîkê ya mîna odê yan sazê ye.
Herwiha: rubab.
ji wêjeyê: Muzîka kurdî ya klasîk bi tembûrê tê naskirin. Ribab û cumbuş û bisk jî di vî warî de tembûrê temam dikin.(Ibrahîm Seydo Aydogan: Çar Newa û laboratuara wê, Amude.de, 2/2007).
: ribabjen, ribabjenî, ribabvan, ribabvanî
ribabvanî (navdêr, mê) karê ribabvanan.
ji: ribabvan + -î
ribadar (rengdêr) bifaîz, biselef.
ji: riba + -dar.
: ribadarî ribadarîtî ribadartî
ribadarî (navdêr, mê) rewşa ribadarbûnê.
ji: ribadar + -î
ribagir (navdêr, mê) kesê/a ribayan digire.
ji: riba + -gir
ribagirî (navdêr, mê) karê ribagiriyê.
ji: ribagir + -î
ribanek (navdêr, nêr) karîte, max, kêran, beşt, nîre, girş, şeqle, gelender, onî, mertek, mirdiyaq, garîte, darê yan asinê dirêj û qayîm (bi taybetî yê ku ban xwe li ser radigire).
Herwiha: rubanek.
Bide ber: rimane, rikmane.
: ribanekî
ribanekî (navdêr, mê) rewşa ribanekbûnê.
ji: ribanek + -î
ribaxur faîzxur
ribaxwer (navdêr, mê) selefdar, selefkar, selefxur, fayizxur.
ji: riba +-xwer
ribaxwerî (navdêr, mê) selefdarî, selefkarî, selefxurî, fayizxurî.
ji: riba +-xwerî
ribayî (navdêr, mê) rewşa ribabûnê.
ji: riba + -yî
riberiz (navdêr, mê) pêşbazî, pêşbirk, berêkane, misabiqe, hevrikî, tirat, berebazî, hawirkan, sîbaq, reqabet, tişta/ê du yan çend kes dikin daku bêt zanîn ka kîj ji hemûyan zîrektir yan biserkeftîtir e, tişta/ê du yan çend kes dikin daku yek qazanc bike û yên din bidorrînin, kêbirk, milmilane, dijberî, yarî, hawirkanî.
Herwiha: riberizî.
: riberizker
riberizker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê riberiz dike.
ji: riberiz + -ker
ribês cureyekî çêreya çêjtirş a ku terîterî tê xwarin
ribête candarên li mal sexbêr dikin û çavê xwe başdidinê dako qelew bi bit jibo firotinê yan serbirînê.
Bikaranîn: Lêker: ribête kirin. Navdêr: ribêtekirin Rengdêr: ribêtekirî
ribête kirin (lêker)(Binihêre:) ribête
ribêtekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye ribête kirin
ribêtekirin (navdêr) sexbêrkirina kewalan jibo qelew bi bin, qelewkirin
ribik (navdêr, mê) kart, çarîk, çaryek, rib, çerîk.
ji: rib +-ik
rib parsû
(-bed, - bing) hestiyê peresûyan: goştê ku dikeve aliyê peresûyan ve, pîrzole: (bot.) rehên pelçiman: (behr.) navê darên xwar ên ku parsûyên ketiyê tînin pê, darê ku bi kêleka kelek û qeyikan ji bo bêrikan hatine danîn 2. (henek) jin, kevanî, hurmet 3. (argo) (henek): şivik danîn li ber tiştekî an derekî, bi çovan zexmkirin, bi latayê zexmkirin 4. (behr.) dar danîn ber 5. (argo) yarî pê kirin .
ribald (nad.) zilamê devpîs, devçepel, zimanbigû, çêrok, ziamfilitî 2. çêrok, dijûnker, xeberok.
ribaldry zimanek qebe.
ribbing peresû: (behr.) navê darên xwar ên ku parsûyên ketiyê tînin pê .
ribbon (kevn) rîband qomçe, qurdele: şerîd: şerîda mekîna nivîsê 2. (pirh.), (zimanê k.) rişmê ereboka hespan 3. qurdeleya ku nîşana şowalyetiyê ye.
riboflavin (biyol.), (kîm.) vîtamîna B2ê.
ribab (f.) three stringed musical instrument
rib rd. çarek, çaran ra yew, çaryew, çerek
riba m. faîz, selef, rîba, arde, faîz n.
m. ribe m.
ribab m. muz. rebabe m.
ribanek m. rewte, rote, rewite, rewtî, rewute, sadare m.
n. tare, martage, martaqe, mertage, mirdaqe, mîrdaqe m.
ribase n. rîbas (hêgayi seba ramitisî awedayis) n.
ribase kirin tg. rîbas kerdene, rîbasnayene
ribat n. zoo. zerencê nêçîrî n.
ribe m. ribe m.
ribês m. bot. ribêse, rivêse, rêwas, rêvaz m.
ribik rd. çarek, çaran ra yew, çaryew, çerek