Encamên lêgerînê
reyîn havlamak.
m 1. havlama, havlayış, ürüme 2. hırlama (kızgınlıkla ters konuşma)
l/ngh 1. havlamak, ürümek * se direye karvan li riya xwe diçe it ürür karvan yürür 2. hırlamak (kızgınlıkla ters konuşmak)
reyîn hev (an jî û din) hırlaşmak, ağız dalaşına girmek
reyîn (lêker)(navdêr, mê) qîja dirêj û bikeser ku gur yan kûçik dide, axiftinên lewçe.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕه‌یین.
Herwiha: rewîn. Tewîn: -rew-.
Bide ber: revîn. ewtin. .Binêre.
Herwiha: rey.
ji: Proto-hindûewropî le- (reyîn, rewîn) Proto-aryayî re- (reyîn, rewîn) Avestayî: re- (reyîn, rewîn) , sogdî: ry- (reyîn, rewîn) Osetî: rêjîn/rêjd- (reyîn, rewîn) Kurmancî: reyîn- (reyîn, rewîn) Hewramî: lalyay/laliye- (reyîn, rewîn) ... Zazakî: lawayen/law- (reyîn, rewîn) Sanskrîtî: ra (reyîn, rewîn) Yewnanî: laiein (deng kirin) Latînî: lātrāre (reyîn, rewîn) ... Çavkanî: Cheung p.306, Hevreh: zirrîn.
: reyî, reyok, reyokî
reyîn/direye/bireye 1. ewtîn 2. çeleçel kirin *“kûçik ji kî aliyî bitirse, wir de direye”
reyîn lng. . awtene, kawtene, lawtene, lawayene, ewayene
lg. gî kerdene