Encamên lêgerînê
reqîb nd/nt 1. rakip 2. hasım, karşıt
reqîbî m rakiplik, rekabet
reqîbî kirin rekabet yapmak
reqîb (navdêr, mê) hevrik, dijber, dijmin, mixalif, pêşbaz, pêşbirkvan, kesên yan tiştên dijî hev: Ey Reqîb (sernavê sirûda neteweyî ya kurdan), rikeber, oponent, pêşber.
Herwiha: raqîb.
ji: Ji erebî, têkildarî reqabet.
: reqîbî, reqîbîtî, reqîbtî
reqîb n. êxim, reqîb, verever, gamver n.