Encamên lêgerînê
renîn m rendelenme
l/ngh rendelenmek
renîn (lêker)(navdêr, mê) rende kirin, hilû kirin, girriya tiştekê/î jê birin:Depên xwe renîn û maseyek jê çêkir..
Herwiha: renan.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕه‌نین. Tewîn: Lêker: -ren-.
Bide ber: tiraşîn.
ji: Têkilî rende, hevreha soranî ڕه‌نده (rende), farisî رنده (rendê), têkilî رنديدن (rendîden: renîn), pehlewî rendîden (renîn), hemû jiari..
: rende, reniyayî, renî, vereniyayî, verenî, verenîn
renîn/direne/birene alaveke zivir bi ser tiştekî re xişandin û girnozên wî jê birin