Encamên lêgerînê
rehm m 1. rahm, acıma, merhamet 2. bereket (yağmur) * rehm dibare bereket yağıyor
rehm ketin dilê (yekî) birinde acıma duygusu oluşmak
rehm kirin l/gh acımak, merhamet etmek
rehm lê kirin l/gh (birine) acımak, merhamet etmek
rehma xwedê lê be 1) Allah rahmet eylesin 2) süngüsü depreşmesin (ölülerden kötü bir anışla söz edilirken söylenir)
rehma xwedê li dê û bavê te be! 1) cedine rahmet!, anana babana rahmet 2) su gibi aziz ol!
rehma xwedê li miriyên we be û lê be jî ölülerinize ve ona da Allah rahmet eeylesin
rehma xwedê li miriyên we û yên haziran be ölülerine rahmet
rehma xwedê li te be! su gibi aziz ol!
rehman nd/rd rahman (merhamet eden, Tanrı)
rehmanî rd 1. rahmanî (Tanrısal, Şeytanî karşıtı) 2. rahmanî (tanrı yolunda olan) * jineke rehmanî ye rahmanî bir kadın
rehmdar rd rahman, acıyan, merhamet eden
rehmet m 1. rahmet (Allah birinin suçunu bağışlama) 2. rehmet (yağmur) * ava rehmetê rahmet suyu
rehmet kirin l/gh rahmetli (veya rahmetlik) olmak, merhum olmak (vefatetmek)
rehmet lê be geçmiş ola
rehmet li bavê te (be) babana rahmet, cedine rahmet!
rehmet li dê û bavê te be! cedine rahmet!
rehmetdar rd rahmetli
rehmetî rd 1. rahmetli, rahmetlik 2. nd/nt rahmetli, rahmetlik. Merhum, merhume (ölmüş bir kimsenin adı yerine kullanılır)
rehmetkirin m rahmetli (veya rahmetlik) olma, merhum olma (vefatetme)
rehmker rd rahman, acıyan, merhamet eden
rehmkirin m acıma, merhamet etme
rehm (navdêr, mê) dilnermî, dilovanî, dilsojî, merhemet.
Herwiha: rahim, rahm, rehim, raĥim, raĥm, reĥim, reĥm.
Têkildar: rehîm, rehman.
ji: ji erebî رحمة (reḧmet), têkilî rehîm û Rehman, hevreha aramî ܪܚܡ (rexim), îbrî רחמים (rexemîm).
: bêrehm, bêrehmahî, bêrehmatî, bêrehmayî, bêrehmî, bêrehmîtî, bêrehmtî, birehm, birehmahî, birehmatî, birehmayî, birehmî, birehmîtî, birehmtî, rehman, rehmdar, rehmdarî, rehmdarîtî, rehmdartî, rehmet, rehmetî, rehmî
rehm ketin dilê (yekî) (biwêj) însaf û merhemet kirin. ji xwedê re îsal reltm ketiye dilê smayîl, naxwe rewş dê xe-rabtir bûya.
rehma xwedê kirin (biwêj) wefat kirin, mirin, çûn ber rehma Xwedêé, emrê Xwedê kirin
rehman (rengdêr) rehman: dilovan, dilnerm, mihrevan, bexşende, birehm, rehîm, piyar, muşfîq, şefîq(navdêr, mê) Rehman: sûretek Quranê ye(navdêr, nêr) Rehman: navek zelaman e.
Herwiha: rahman.
ji: Ji erebî, têkildarî rehm, rehîm, merhemet.
: rehmanî
rehmanî (navdêr, mê) rewşa rehmanbûnê.
ji: rehman + -î
rehmdar (rengdêr) bidilnermî, bidilovanî, bidilsojî, bimerhemet.
ji: rehm + -dar.
: rehmdarî rehmdarîtî rehmdartî
rehmdarî (navdêr, mê) rewşa rehmdarbûnê.
ji: rehmdar + -î
rehmê lê anîn (biwêj) ji bo yekî mirî tiştên baş gotin. kifş e mirovekî baş bûye ku her kes rehme lê tine.
rehmelê (rengdêr) rehmetî, biheştî, Xwedê-jê-razî, bo qedirgirtinê bo kesên mirî tê gotin.
Herwiha: rehmetlê, rahmelê, rahmetlê.
ji wêjeyê: Her kesê ku rêzimana C. Bedirxan û alfabeya tikûz ya Osman Sebrî bixwîne, dê bibîne ku gelek cudahî di navbera nêrîn û biryarên her du rêzdarên rehmelê de hene. Min ev cudahî di gotara (Dibistan, têrm û têgeh) de diyar kiribûn. Gava S. Birahîm di gotara xwe de vê xalê gengeşe nake, dide xuyakirin, ku haya wî ji gotara min tune ye..
ji: Rehmet(a Xwedê) li wî/wê be!
rehmet (navdêr, mê) dilovanî, dilnermî, rehm, rehma Xwedê, (ewfemîzm) wefat, merg, mirin: çûn rehmetê (mirin, wefat kirin).
Herwiha: rahmet, rihmet.
ji: Ji erebî.
Bikaranîn: Lêker: rehmet kirin. Navdêr: rehmetkirin Rengdêr: rehmetkirî.
: rehmetî
rehmet kirin (biwêj) (mirov) mirin, wefat kirin, çûn rehmetê, çûn ber rehma Xwedêé, çûn ber dilovaniya Xwedêé, jiyana xwe ji dest dané, jiyana xwe winda kiriné, mirin.
ji wêjeyê: Gilberte Favra Zaza: yew kitabê mi esto ke mi seba tutanê ke şerê Lubnanî de merdê, kerdo dîyarî û vateyo verên yê nê kitabî şaîr û nuştoxo pîl Andree Chedidî nuştbi ke demêk ra ver Parîs de rehmet kerd.. (Kitêbeke min heye ku min diyarî zarokên ku ji ber cenga Libnanê mirin kiriye û pêşgotina wê şair û nivîskarê mezin André Chedidî nivîsbû ku ku demek berî niha li Parîsê rehmet kir.).
ji: rehmet + kirin.
: rehmetkirî
rehmetî (rengdêr) merhûm, biheştî, rehmetkirî, mirî, wefatkirî.
Herwiha: rahmetî, rihmetî.
ji wêjeyê: Lê gava em wê yekê jî digrin ber hesêb, ku çi ku rehmetî pêra gîhand bi cî bîne –bûye mal û milkekî çanda kurdî yê nemir – xemgîniya me ber vê undakirinê siviktir dike, ber ku ew mal û milkê bi xwe ra xudanê tomarkirin û lêkolîna xwe jî herwiha zêndî bihêle.(MWezîrê Eşo: Çanda kurdî ziyanek mezin dît, Lalish.de, 11/2007)).
: rehmet + -î
rehmetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye rehmet kirin
rehmetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) rehmet
rehmî (navdêr, mê) rewşa rehmbûnê.
ji: rehm + -î
rehmî nazil cumleê 'îlet dibit dilovanî datê û hemî êşan jê dibe.
ji wêjeyê: Bête xwendin ger li avê û vexwit Rehmî nazil cumleê îlet dibit w:Mela Hisênê Bateyî
rehm f. mercy. Also see: rehm kirin, rehmet.
rehm kirin li to have mercy on.
rehmet f. God’s mercy. Also see: çûn rehmetê, rehmetî.
rehmetî the late
rehm Barmherzigkeit
Gnade
gnädig
mild
Mildtätigkeit
Mitleid
rehme Barmherzigkeit
Gnade
rehmet Barmherzigkeit
Erbarmen
rehm m. merhemet, rah m., meremet n.
rehman rd. rehman, sitarnayox, hewênayox, raman, reman
rehmanî rd. rehmanî, ramanî
rehmet m. rahmete, rah m., rehmete, ramete m.
m. silîye, varane, dicne, rah m., varete, rahmete, silî, varite, varun, yaxer, silîye, dijne, varte, varon m.
rehmetî rd. rahmetî, merhum, rehmetî