Encamên lêgerînê
rehîne nd/nt rehine, tutak
rehîne (navdêr) barimte, kesa/ê hatiye girtin û nayêt berdan ta ku daxwazek neyêt bicihanîn.
: rehînegir, rehînegirî, rehîneyî
rehînegir (navdêr, mê) kesê/a rehîneyan digire.
ji: rehîne + -gir
rehînegirî (navdêr, mê) karê rehînegiriyê.
ji: rehînegir + -î
rehîneyî (navdêr, mê) rewşa rehînebûnê.
ji: rehîne + -yî
rehîne m/n. pergane, rehîne, rane n.