Encamên lêgerînê
reşik siyah olan.
m 1. kara * çavê reşik kara gözler 2. karalık (siyaha yakın leke) 3. nd kara, esmer (kimse) 4. siyahî, zenci 5. Arap 6. yas süresince karalara bürünme 7. karanlık
reşik (i) bnr mêrê şevê
reşik (ii) zo/m çekirge kuşu (Sturnus vulgaris)
reşik (iii) m 1. keçi kılından yapılmış bir tür ayakkabı 2. ayakkabı ipi (ayakkabı yüzü ipi)
reşik (iv) bot/m 1. çörek otu (Nigella damascena) 2. siyah kimyon 3. bir tür siyah üzüm
reşik (vi) m göz karası, irisi
reşik (vii) m dalak
reşik (viii) m yabani ceviz yaprağında elde edilen siyah kök boya
reşika çav ant/nd iris, göz karası
reşika çavan and/nd iris
reşika muxribê alaca karanlık (akşamınki için)
reşikan nd esmerler
reşikê şevê nd gülyabanî
reşikî rd 1. karaca, siyahça, siyahımsı 2. esmerce
reşikî bûn l/ngh siyahlaşmak
reşikîbûn m siyahlaşma
reşikîbûyîn msiyahlaşış
reşik [I] 1. zencî 2. reşe *“filan keso reşikê şevê ye” [II] bîbika çavî [III] cureyekî çêreya ku tevî toraqê dikin
(rengdêr) (navdêr) zencî, negro, mirovên reş (mîna efrîqiyan), reşkê bûstanan.
Herwiha: reşk.
ji: reş + -ik.
: reşikî reşikîtî reşiktî
reşikandin (lêker)nivîsandin.
ji: reşik +-andin
reşikî (navdêr, mê) rewşa reşikbûnê, esmerokî, qemer, esmer.
ji: reşik + -î.
Bikaranîn: Lêker: reşikî bûn. Navdêr: reşikîbûn
reşikî bûn (lêker)(Binihêre:) reşikî
reşikîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) reşikî
reşik (f.) pupil (eye)
reşik Neger
Pupille