Encamên lêgerînê
rasteqîn rd 1. gerçek (var olan, varlığı inkar edilmeyen, olgu durumunda olan) 2. gerçek (aslına uygun nitelikleri taşıyan) * almasta rasteqîn gerçek elmas 3. fel gerçek (düşünülen, tasarlanan, imgelenen şeylere karşıt olarak var olan) 4. m gerçeklik, hakikat 5. rd otantîk
rasteqîne m 1. gerçeklik 2.rd gerçek *rasteqîneya aşopî sanal gerçeklik 3. fiilî * rewşa rasteqîne ya piyaseyê piyasalardaki fiilî durum 4. nd/rd gerçekçi
rasteqîneya aşopî sanal gerçeklik
rasteqîneyî rd gerçekle ilgili, hakikatla ilgili
rasteqînî m gerçeklik
rasteqîn heqîqî
(rengdêr) resen, rast, dirist, eseh, bêguman, sehîh, heqîqî, orijînal, resen, xwerû, xweser.
ji: Ji rast + yeqîn yan jî rast + -e- + qîn ?.
: rasteqînî, rasteqînîtî, rasteqîntî
rasteqînî (navdêr, mê) rewşa rasteqînbûnê, rastî, heqîqet, rasterastî, rastîbînî, rastîtî, realîzm, heqîqetbînî, heqîqetî.
ji: rasteqîn + -î
rasteqîn Wahrheit
Wirklichkeit
rasteqîn rd. rastkên, otantîk, rastên, orîjînal
rd. rastkên, rêl, rast