Encamên lêgerînê
rasta rd yaşlı koyun
rasta gûniyan nd gevenlik
rasta navendî nd ortanın sağı
rasta tîravêjan dîr ok meydanı
rastandî rd 1. doğrulanmış, teyitli 2. doğruluğu kesin bilinen, doğrulanmış olan 3. gerçekli
rastandin m 1. doğrulama, teyit etme (bir şeyin doğru olduğun ortaya çıkarma) 2. fel doğrulama, teyid 3. doğrulama (bir önermenin doğruluğunu veya yanlışlığını belirlemek amacıyla araştırma yapma) 4. gerçekleme
l/gh 1. doğrulamak, teyit etmek (bir şeyin doğru olduğun ortaya çıkarmak) 2. doğrulamak (bir önermenin doğruluğunu veya yanlışlığını belirlemek amacıyla araştırma yapmak) 3. gerçeklemek
rastane h 1. gerçekten, hakikaten 2. doğrudan doğruya, dolambaçsız
rastanîn m rast getirme
rastaxaftin m 1. doğru söyleme 2. söyleyim, diksiyon
rastaxêv rd doğrucu, doğru söyleyen
rastan rast, xeraban xerab! (biwêj) a rasteqînî çi be, tenê ew. li ha me sextekarî tune. rastan rast, xeraban xerab.
rastandî (rengdêr) damezrandî, pesend, teyîd, tesdîq, teyîdkirî.
ji: rastandin +
rastandî kirin (lêker) rûber kirin, rewa kirin.
ji: rastandî + kirin
rastandin (navdêr, mê) rastkirin, rasvekirin, :mamosta nivîsîna qutabî di rastîne bdn, :ez di rastînim em di rastînîn tu di rastînî hûn di rastînin ew di rastîne, it ewan di rastînin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕاستاندن.
: rastandî rastîner
rastandinbar (rengdêr) teqezbar.
ji: rastandin +-bar
rastane (rengdêr) bi awayekî rast, heqane.
ji: rast + ane
rastaxaftin (navdêr, mê) qisebêjî, dîksiyon.
ji: rast +axaftin
rastaxivîn (navdêr, mê) rastbêjî, rastgoyî, derewnekirin, rastbêjbûn, rastgobûn
rastandin (v) to confirm; to testify; (n) confirmation; testification