Encamên lêgerînê
rahiştin m 1. alma (bir şeyi elle veya başka bir araçla tutarak bulunduğu yerden ayırma, kaldırma) 2. davranma, girişme, teşebbüs etme (bir şeye el atma) 3. sarılma, sarılış (bir işe var gücüyle girişme) 4. asılma (hızla eline alma) 5. kapma, kapışma, kapış (birdenbire yakalayarak, çekerek alma) 6. kapma, yanına alma 7. kapma (ısırıp parçalama) 8. yapışma (bir şeyi eline alma) 9. tutma, kaldırma, uzanıp alma 10. alı koyma 11. duyurma, ilân etme
l/gh 1. almak (bir şeyi elle veya başka bir araçla tutarak bulunduğu yerden ayırmak, kaldırmak) * bi maşikê rahişte agir ateşi maşa ile aldı 2. davranmak, girişmek, teşebbüs etmek (bir şeye el atmak) * rahişt çek silaha davrandı 3. sarılmak (bir işe var gücüyle girişmek) 4. asılmak (hızla eline almak) * bi lez û bez rahişte bêrikan hızla küreklere asıldı 5. kapmak, kapışmak (birdenbire yakalayarak, çekerek almak) * min ji nişka ve rahişte nanê destê wê û virvirande derve aniden elindeki ekmeği kaptım dışarıya fırlattım 6. kapmak, yanına almak * rahişt çend peyayan ligel xwe anîn birkaç adamı kapıp yanında getirdi 7. kapmak (ısırıp parçalamak) 8. yapışmak (bir şeyi eline almak) 9. tutmak, kaldırmak, uzanıp almak * rahiştê ji erdê hilanî tutup yerden kaldırdı 10. alı koymak 11. duyurmak, ilân etmek
rahiştin (karekî) (bir işe) el atmak (teşebüs etmek)
rahiştin (tiştekî) 1) eline almak (bir işi kendi yapmaya başlamak) 2) kapışmak (birbirinin elinden kapmak) 3) yapışmak (bir işi yapmak amacıyla, hevesle bir şeyi eline almak) * rahiştin kindir halata yapıştılar
rahiştin hev l/gh 1. kapışmak, birbirine girişmek, kavgaya tutuşmak 2. kapışmak, güreşmek
rahiştin hev û din 1) birbirine girişmek, kapışmak, kavgaya tutuşmak 2) güreşmek
rahiştin ji dest hev revandin kapan kapana
rahiştin kaxiz û qelemê kâğıda kaleme sarılmak
rahiştin qelemê kaleme sarılmak * rahêje darê dar bi destan re tê taşı sıksa suyunu çıkarır
rahiştin darê û dar bi dest ve hatin pir xurt bûn
(lêker)(navdêr, mê) dest avêtinê, rakirin, hilgirtin, girtin, hildan, bilind kirin, bilindkirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕاهشتن.
Herwiha: rahêştin, rahîştin. Tewîn: ra-hêj-.
Bide ber: rahêlan.
ji wêjeyê: Hê nûka Ehmed rabû çi kir? Li mehîna xwe siwar bû, û rahişte kemaça xwe,avête pişta polê xwe, û yalla, ya xwedêkete hewîrdorê dinê de, ji xwe re gereha.(ji Dastana Cembeliyê Hekarî ji devê Bedranê Mala Sivûk ji Lokman Turgut: Cembelî fils du prince de Hekkarî, 2002, iranistik.uni-goettingen.de).
ji: ra- + hiştin.
: rahiştî, rahêj
rahiştin hev pevgirtin, rabûn hev, rapelîn hev, çûn hev
rahiştin/radihêje/rahêje 1. xwarî tiştekî bûn û hildan 2. wergirtin
rahiştin ergreifen
nehmen
rahiştin aufgreifen
aufnehmen
ergreifen
herausziehen