Encamên lêgerînê
rûspî n 1. ak yüzlü, temiz 2. ak sakallı 3. ak sakallı, danışman
rûspî bûn aklanmak, beraat etmek, ibra olmak.
rûspî kirin l/gh yüzünü ak çıkarmak
rûspîker rd yüz ağartıcı
rûspîkirin m yüzünü ak çıkarma
rûspîtî m 1. ak yüzlülük, temiz olma durumu 2. ak sakallılık 3. yüz akı
rûspî [I] 1. serek 2. zana 3. kemilî [II] 1. bêtawan 2. xwedanrûmet
(rengdêr) serfiraz, serbilind, şanaz, ne rûreş, ne şermezar, kesa/ê ku karên qenc kirine û loma di nav xelkê de tên hezkirin.
Herwiha: rûsipî, rwîspî.
Bide ber: rîspî.
ji: rû + spî.
Bikaranîn: Navdêr: rûspîbûn.
: rûspîtî
rûspî bûn (lêker)(Binihêre:) rûspî
rûspî kirin (lêker) berdan.
ji: rûspî + kirin
rûspîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) rûspî
rûspîkirî (rengdêr) berdayî.
ji: rûspî +kirî
rûspîkirin (navdêr, mê) berdan.
ji: rûspî +kirin
rûspîtayî rûspîtî
rûspîtî [I] 1. serwerî 2. zanatî 3. kamilî [II] 1. bêtawanî 2. birûmetî *“keça baş, rûspîtiya bavê xwe ye”
(navdêr, mê) rewşa rûspîbûnê.
ji: rûspî + -î
rûspî rd. rîsipî, rîsipê