Encamên lêgerînê
rûniştin 1.oturum, celse, duruşma. 2.oturmak, ikamet etmek, yerleşmek.
m 1. oturma, oturuş 2. oturma (yerleştiği yerde kalma) 3. oturma (bir yerde ikamet etme) 4. oturma (boş durma, hiçbir iş yapmadan boş vakit geçirme) 5. oturma (yer alma, geçme) 6. yaşama (oturma, eğleşme) 7. oturma (sıvı tortular için; dibe çökme, dipte toplanma) 8. oturma (herhangi bir durumda belli bir süre kalma) 9. oturma, göçme, çökme (bulunduğu düzeyden aşağıya inme, çukurlaşma, toprak veya yapı için; çökme) 10. alçalma (toprak çökme) 11. çökme (üzerinde bulunduğu yere yıkılma) 12. çökme (gelir gelmez oturma) 13. çökme (şakak, avurt vb. için; içeri doğru gitme, çukurlaşma) 14. sönme (havası kaçıp şişkinliği inme) 15. sönme (duygular için; dinme, yatışma) 16. dökülme (kumaş için, dökümlü olma) 17. geçme (tükenme, bitme, sona erme) 18. inme (alçalıp eski durumuna gelme) 19. kuluçkaya oturma (veya yatma) 20. gelme, patlama (mal olma) 21. hiq duruşma, oturum, celse 22. yerleşim
l/ngh 1. oturmak * were li ser kursî rûne gel kürsiye otur 2. oturmak (yerleştiği yerde kalmak) * nêzî saetekê ye ku ez li vir rûdinim bir saate yakındır burada oturuyorum 3. oturmak (bir yerde ikamet etmek) * ji zûde ye ku em li vê taxê rûdinin uzun yıllardan beri biz bu mahallede oturuyoruz 4. oturmak (boş durmak, hiçbir iş yapmadan boş vakit geçirmek) * heta ku hûn wisa betal wetal rûdinin ji xwe re bixebitin böyle oturacağınıza çalışın 5. oturmak (yer almak, geçmek) * li meqamê parêzgariyê rûnişt valilik makamına oturdu 6. yaşamak (oturmak, eğleşmek) * em li gund rûdinin biz köyde yaşıyoruz 7. oturmak (sıvı tortular için; dibe çökmek, dipte toplanmak) * telpa çayê rûnişt çayın tortusu dibe oturdu 8. oturmak (herhangi bir durumda belli bir süre kalmak) * min nikaribû dengê xwe nekira û li cihê xwe rûniştama susup yerime oturamazdım 9. oturmak, göçmek, çökmek (bulunduğu düzeyden aşağıya inmek, çukurlaşmak, toprak veya yapı için; çökmek) * li vir erd deh santîm rûniştiye burada toprak on santim oturmuş * erd rûniştiye toprak çökmüş * ji ber giraniya berfê xanî rûnişt karın ağırlığından dolayı ev göçtü 10. alçalmak (toprak çökmek) 11. çökmek (üzerinde bulunduğu yere yıkılmak) 12. çökmek (gelir gelmez oturmak) * ji der de hat nehat li ser sedreyê rûnişt dışardan gelir gelmez sedire çöktü 13. çökmek (şakak, avurt vb. için; içeri doğru gitmek, çukurlaşmak) * gepên wî rûniştibûn û gelek jî lewaz bûbû avurtları çökmüş, çok zayıflamıştı 14. sönmek (havası kaçıp şişkinliği inmek) * nepox rûniştiye balon sönmüş 15. sönmek (duygular için; dinmek, yatışmak) 16. dökülmek (kumaş için, dökümlü olmak) 17. geçmek (tükenmek, bitmek, sona ermek) * meraqan meke wê hêrsa wî zû rûne merak etme, hırsı çabuk geçer 18. inmek (alçalıp eski durumuna gelmek) * av rûnişt sular indi 19. kuluçkaya oturmak (veya yatmak) 20. gelmek, patlamak (mal olmak) * heba qedehan bi sed hezarî li me rûnişt bardakların tanesi yüz bin liraya geldi * ev erebe bi du milyaran li ser min rûnişt bu araba iki milyara bana patladı
rûniştin kurkan kuluçkaya yatmak
rûniştina girtî gizli oturum
rûniştina pendî özel oturum (veya celse)
rûniştina taybet gizli celse (veya duruşma)
rûniştina veşarî kapalı oturum
rûniştina veşarî çêkirin (an jî pêk anîn) kapalı oturum (veya duruşma) yapmak
rûniştin (lêker)(navdêr, mê) li ser qalçeyên xwe bi cih bûn: rûniştin ser kursiyê, li derekê jîn anku mal hebûn: Ew niha li Ewropayê rûdine. tebitîn, vehewîn, sekinîn, arimîn, hêwirîn, hedirîn: Kesek pirr şûm û şiloq e û gavekê jî rûnane. betal bûn: Sibê ta êvarê rûniştî ye. endam bûn: Ew 12 sal di perlemanê de rûniştiye. bi fermî yan formalî hev dîtin: Endamên polîtbîroya PDKê û ya YNKê îro li Selahedînê li hev rûniştin. cihê xwe girtin, bi cih bûn: kurmanciya rûniştî (kurmanciya standard).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕوونشتن.
Herwiha: rîniştin, rwîniştin.
Hevwate: daniştin. Tewîn: Lêker: rû-n-.
Têkildar: rûniştandin.
Bide ber: rabûn.
ji: rû- + niştin.
: rûniştî, rûniştvan, rûniştvanî. Bi soranî: danîştinBi Zazakî, RonişteneMînak, Tîtkî: Oturmuş olan oğlanlar, Kurmancî: Lawikên ku rûniştine, Kirmanckî: Lajekî ke ronişteyê, Soranî: Ew gencaneyî danîştûn, Fârisî: Peserhâyê ke neşesteend, Îngilizî: The boys who have sat
rûniştin/rûdine/rûne 1. danişîn, nîştin 2. niştecih bûn rûn kirin zêt kirin, bizir kirin
rûniştinxane (navdêr, mê) odeya yan xaniyê lêrûniştinê, li malan ew ode ya ku mirov lê rûdinin lê ne ew yên ku mirov lê dinive yan dixwe.
Bide ber: avdestxane, cilxane, karxane, nivistinxane, şûştinxane, xwarinxane.
Bide ber: bersifk, dîwar, metbex, mezel, ode.
ji: rûniştin + -xane
rûniştin (rûne) to sit down, to dwell
-nêv.i. to sit, dwell (the present tense is used only for habitual action; the pres. perf. tense rûniştiye means ‘s/he is sitting,’ and the past. perf. tense rûniştibû means ‘s/he was sitting’); odeya rûniştinê=sitting room
rûniştin sich setzen
sitzen
wohnen
rûniştin 앉다 (anç-da)