Encamên lêgerînê
rûniştgeh m 1. konut, ikametgâh 2. mesken, oturma yeri, yerleşme yeri
rûniştgeh (navdêr, mê) cihê ku mirov dikare lê rûne, gundê yan bajarrê ku mirov lê dijî.
ji: rûniştin - -in + -geh