Encamên lêgerînê
rûdan şımartmak, yüz vermek.
l/gh 1. olmak, oluşmak, geçmek, vukua gelmek, vuku bulmak * cihê ku bûyer lê rûdaye olayın geçtiği yer 2. hâsıl olmak, meydana gelmek, gelişmek
rûdan (i) bnr rûdên
rûdan (ii) m 1. olay, hadise 2. oluş, olma, oluşma, ortaya çıkış, tezahür 2. gelişme, olan biten
rûdan (iii) m 1. yüzü tutma 2. yüz verme
rûdanger şımarık.
rûdanî m 1. yüz, sima, surat 2. baskı * rûdanî dan ser min bana baskı uyguladılar
rûdanîya yekî li xwe heram kirin şeytan görsün yüzünü
rûdan [I] bûyer rû dan [II] 1. qewimîn 2. şûm kirin, nehs kirin
(navdêr, mê) bûyer, qewam, qewimîn, gertev, serpêhatî, teşqele, bûniş, bela, karesat, bobelat, miqeder, qeza, qeder,gerûşe.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ڕوودان.
Herwiha: rîdan, rîdav, rîdaw, rûdav, rûdaw, rwîdan, rwîdawLêker, rû dan.
Bide ber: rûdank
rûdank (navdêr, mê) rûpoşk, rûnixêmk, rûveşêrk, rûparêzk, mask, maske, berrûk, girtek, rûyîn, tişta/ê ku mirov dide ber rûyê xwe anku serçavên xwe daku rûyê xwe pê veşêre yan biparêze.
Herwiha: rîdank, rwîdank.
Bide ber: rûdan.
ji wêjeyê: Erê dinyayê...Xwedê tenê zane bê niha wan fasûlîyan çi qûn li Atavirqo çirandiye û hew..Binerin bê ji Atay efendî pêve sax maye, na! Heger wî rebenî jî rûdanka (maske) gazê nedaba ber devê xwe, wê niha ew jî jiber bêhna tir û fisên Atatirk “di rêya fasûlîyan de” şehîd biketa allahwekîl...(Lotikxane.com, 10/2006)
rûdankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) rû dan
rûdan Bart
Ereignis
Vorfall
rûdan n. rîdayis n.
m. satîyayis, rîdayis, qewimîyayis, rirîyayis, virazîyayis, bîyayis, qewmîyayis n.
rûdan* m. qewime m., cirîye m., satîye m., hêkete m., tesqele n., weqa m., hedîse n., hewadîs n., olaye m. qewmîyene