Encamên lêgerînê
rîş şark çıbanı.
m kök (bitkileri toprağa bağlayan ve onların topraktaki besi maddelerini emmesine yarayan klorofilsiz bölüm)
m 1. yara, yenirce 2. bj şark çıbanı
rîş (ii) m 1. sakal 2. saçak, püskül (havlu, halı, kuşakların kenarlarına dikilen püskül) 3. yün iplik
rîş raweşandin kökünü kurutmak, köküne kibrit suyu dökmek
rîşa mê bir tür sulu şark çıbanı
rîşa merivxur öldüren şark çıbanı
rîşa nêr bir tür susuz şark çıbanı
rîşa pûç bir hastalık
rîşa salê bir yıl boyunca iyileşmeyen şark çıbanı
rîşal m kök, kıl kök
rîşal berdan l/gh kök salmak
rîşal girtin l/gh köklenmek
rîşalberdan m kökleşme
rîşalberdayî rd kökleşmiş
rîşalberdayîn m kökleşme
rîşale m 1. kök 2. köken, orijin
rîşalgirtî rd köklenmiş
rîşalgirtin m köklenme
rîşalk bot/m 1. kıl (bitkilerde görülen, genelikle silindirimsi, içi boş ince uzantı) 2. pürçek, pürçük (bitkilerin saçaklı kökü veya püskülü) 3. kılcal damar
rîşalkî rd 1. pürçekli 2. kılcalca
rîşalkî bûn l/ngh pürçeklenmek
rîşalkîbûn m pürçeklenme
rîşalkîbûyîn m pürçeklenme
rîşalkîtî m kılcallık
rîşalok bot/n köksü
rîşdar rd sakallı
rîşe m 1. kök, kıl kök 2. ant sinir
rîşê bizinê bot/nd teke sakalı
rîşelte rd kaba sakal
rîşêş m damla
rîşeyî rd 1. köklü 2. mec köklü * çareseriyeke rîşeyî köklü bir çözüm
rîşî m saçak, püskül
rîşik m 1. saçak, püskül (havlu, halı, kuşakların kenarlarına dikilen püskül) 2. iplik iplik (göz yaşı için) * ji çavên wî rondik wekî rîşikan dihatin xwarê gözlerinden iplik iplik yaşlar akıyordu
rîşik (i) zo/n 1. telcik 2. bot tırtılsı (kavak, süğüt, fındık gibi bitkilerin tırtılı andıran çiçek durumları)
rîşik kirin l/gh saçaklamak, püsküllemek
rîşik paç kirin dîr saçak öpmek
rîşik pê de hatin berdan saçaklanmak
rîşikî rd saçakıca. püsküllüce
rîşikî bûn l/ngh saçaklanmak
rîşikîbûn m saçaklanma
rîşikkirî rd püsküllü
rîşikkirin m saçaklama, püskülleme
rîşing m saçak, püskül
rîşole zo/m çekirge kuşu, sığırcık (Sturnus vulgaris)
rîşrîşkî rd saçaklı, püsküllü
rîşt n püskül
rîş kînor, kunêr
1. beşên binerdî yên riwekan (navdêr) rih, reh, beşên binerdî yên riwekan yên ku av û xwirakê didin riwekê: Bi reh û rîş ve hilkişandin. kom an desteyên ku ji ta yan jî şirîtên kinik hatiye çêkirin û ji bo rewşê, xweşikbûn an xemilandinê li binê perdeyan yan jî li serê kulav an xalî û merşan hatiye dirûtin
rîşal (navdêr) rehên pir zirav ku bi çav nayê dîtin, rîşên ji mû jî ziravtir
rîşal kirin (lêker) ristîn.
ji: rîşal + kirin
rîşalî (navdêr, mê) pejbûn.
ji: rîşal +-î
rîşalk (navdêr, mê) riha mûyî.
ji: rîşal +-k
rîşe (navdêr, mê) biyav, biwar, war, mijar, babet, pişk, beş: Rîşeya xwendekariya wî dadnasî ye. (Ew hiqûqê dixwîne.), mesele.
ji: rîş + -e.
: rîşeyî
rîşê mirovxur şêrpence/ penceşêr
rîşê bizinê şeng, (bot) tragopogon
rîşeyî (navdêr, mê) rewşa rîşebûnê.
ji: rîşe + -yî
rîşî (navdêr, mê) reşalok, rîş.
ji: rîş +-î
rîşîk bisk davên giyayî bendikan yan pora serî bi cihekî ve şordibin
rîşik (navdêr, mê) rîş, gufik, gulîfk, gulîfank, gulinge, rîşt.
ji: rîş +-ik
rîşikkirî (rengdêr) birîş, rîşrîşkî, birîşik.
ji: rîşik +kirî
rîşok (navdêr, mê) qutan, xapandin, hejandin, reşalok, rîş, rîşî.
ji: rîş +-ok
rîşokî (rengdêr) gulîkî.
ji: rîş +-okî
rîşî Franse
Klunker
Quaste
Troddel