Encamên lêgerînê
qurmî rd 1. kökensel 2. rz köksel
qurmîçik m çimdik
qurmîçik avêtin (yekî) çimdik atmak (veya basmak)
qurmîçk m kırışık, kırışıklık (deride esnekliğin kaybolmasıyla oluşan kıvrım)
qurmîçong m 1. kırışık 2. büzgü
qurmîçongkî rd 1. kırıkça 2. büzgülü
qurmîşk rd kıvırcık (küçük küçük kıvrımları olan)
qurmîşkî rd kıvırcıkça
qurmîşkî bûn l/ngh kıvırcıklanmak
qurmîşkîbûn m kıvırcıklanma
qurmîşkîbûyîn m kıvırcıklanış
qurmî (navdêr, mê) rewşa qurmbûnê, kokî, rehî, qaz.
ji: qurm + -î
qurmîn (navdêr, mê) dengê tiveng û qurman, gurmîn
qurmînhatin (navdêr, mê) dengê qurmînê ya ji tivengê dihêt